E di qe e di,
Se si rrezet e diellit te ndjekin rruges,
Prej buzeqeshjes njome shtrire pergjat’ buzes,
Prej syve te shkruar nga dora e t’bukures,
Prej trupit gdhendur qe largon turpet.

E di qe e di,
Se si lekura jote fton duart pa fjale,
Si nje zjarr i heshtur qe pret flaken i ndale,
Me cdo pore tenden si nje bote e gjalle,
Ku epshi dhe hiri thurin nje perralle.

E di qe e di,
Zjarrin tend qe vlon flaken si nje det,
Kthesen e ijeve qe shkundet per ta preke,
Egersine brenda teje qe butesine e vret,
Dhe cdo prekje e jotja asht nje mekat qe thrret.

E di qe e di,
Qe dikush te sheh me shume se lejon ti