Rikthim ne Mesime
Ti nuk e di kur e djeshmja behet e nersermja, e nermja behet e sotme, a e sotmja behet e djeshme. Ne dashuri, ti kurre nuk e di.
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Ti nuk e di kur e djeshmja behet e nersermja, e nermja behet e sotme, a e sotmja behet e djeshme. Ne dashuri, ti kurre nuk e di.
Planet quhen te realizuara kur arrihet qellimi edhe nese nryshon rruga; A do ja dali Anda me planin e saj?
Dy puthje shijojne me shume (2)!
Fotografia eshte nje menyre ndjenjeje, nje menyre prekjeje, nje menyre te dashuri. Ajo cka fikson ne fotografi mbetet aty perjete, duke kujtuar gjerat e vogla, vona pasi ke harruar edhe gjerat e mella.
Mes gotave me vere dhe urimeve te mesnates, zbulojme nje kenaqesi te re.
Kinemaja eshte nje reflektim i shoqerise, jo si pasqyre, por si zgjidhje problemesh.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Kam jetuar per vite ne kufi te deshires,
Me endrra si djal aventura si burre,
I nxitur prej lirise, mundesise, te mires,
Por shume dyer ne miat nuk u hapen kurre.
Tre muaj sot bashke, ngjajne si nje jete,
Duhemi me zjarr, pelqehemi si drite,
Puthjet kane arome, shije te vertete,
Seksi vec me i embel, cdo here qe perserit.
Nuk te kerkoj te harrosh,
Trupi kujton sa here qe eshte preke,
Por me lejo te jem flaka qe do kujtosh,
E qe fantazmat e te shkuares i djeg,