Nga Ukraina… ne Cem
A do e haje luani gazelen?
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
A do e haje luani gazelen?
A do dije komshija te mbaje vendin e saj?
Kur ke guxim, ta shohesh vajzen tende te rritet...
Disa njerez i njohim per te mos i pase, por per te mesuar. A do ja dali Selda te japi mesimet e saja?
Nje mengjes me shi te rrebesh behet fillimi i nje loje te heshtur flirti dhe tensioni brenda makines time.
Kualiteti i jetes sone eshte kualiteti i marredhenieve me njerezit qe na rrethojne. A mund jete Anastasia nje faktor i mire?
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Shume dashuri vijne perballe,
e te marrin mendjen.
Disa ngjajne si perralle,
e ta trazojne zemren.
Sillu mire, merr fryme pak,
Po me mbyt me gjith' k'to mesazhe,
Zemra prej teje po me ban tak-tak,
Po dua te futem brenda ne k'to imazhe.
Ti, vajze, me zemren e embel mjalte,
Me buzeqeshjen e qete qe hijeshi te shton,
Me shpirtin e paster, qelibar te bardhe,
Merzi, trishtim, e dhimbje i sheron.