M’len te iki ne shpi
Dashruia e vertete nuk ka nevoje per fjale; ajo ece si nje e rrahur zemer, qe nuk degjohet, por ben punen me te malle.
7 minuta lexim
#kompjuter #qetesi #shuplaka
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Dashruia e vertete nuk ka nevoje per fjale; ajo ece si nje e rrahur zemer, qe nuk degjohet, por ben punen me te malle.
Nje cift rus me sjell nje nate magjie, tentimi, dhe surprizash te papritura. A do i pasurojne kujtimet e turit te shqiperise?
Nganjehere, ne thjesht nuk dijme si te ikim prej dashurise
Nje udhetim i thjeshte ne Mal te Zi, qe kthehet ne kujtimin me te zjarrte te dashurise sone.
Edhe nje grua e malle dashuron si nje vajze e vogel.
Asgje nuk e ben nje grua me te bukur, se kur mendon qe eshte e bukur.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Ne salla leksionesh, e ne mbledhje ne zyre,
Shkelqejne si vera ne trup e ne fytyre,
Keto vajza te bukura, me buzeqeshje ne buze,
Qe me ze qeshin e nuk rrijne urte.
Miremengjes zemer,
Te kam pase gjithe naten ne mendje,
Me ka marre gjumi duke pare me endje,
Fotot tua ku shkelqen si drite.
Jam i etur,
Jam i ndyre,
Kam nevoje te qetesohem.
Trupi yt,