Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Jane pak njerez qe kur takohen heren e pare e ndiejne se takimi me njeri-tjetrin ishte qellimi i jetes ss tyre. A do dali ajo jashte kesaj proverbe?
E vetmja gje qe duhet ti frikesohemi, eshte frika vete. A do e gjeje guximin Sanela te rrefeje shpirtin e saj?
Nganjehere, ne thjesht nuk dijme si te ikim prej dashurise
Vec kur udheton, pasurohesh duke shpenzuar.
Cdo dite fsheh nje suprize!
Dashruia e vertete nuk ka nevoje per fjale; ajo ece si nje e rrahur zemer, qe nuk degjohet, por ben punen me te malle.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
I pelqen te puthet,
Me gjuhen qull - llaston neper goje,
Ka fshon pak buzen - plot me pervoje,
Dhe me therret emrin, sikur po me lutet.
Eshte njera me fustan te kuq,
me trupin e holle qe pikturohet,
ne shpirtin tim te ma zgjoje endrren.
E shoh te kerceje e te argetohet,
Tre muaj sot bashke, ngjajne si nje jete,
Duhemi me zjarr, pelqehemi si drite,
Puthjet kane arome, shije te vertete,
Seksi vec m e i embel, cdo here qe perserit.