Rozafa apo Turizmi?
Dashuria, gjithmone eshte pergjegjesi dhe sakrifice.
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Dashuria, gjithmone eshte pergjegjesi dhe sakrifice.
Ti nuk e di kur e djeshmja behet e nersermja, e nermja behet e sotme, a e sotmja behet e djeshme. Ne dashuri, ti kurre nuk e di.
Nese jeta do krahasohej me nje liber, ata qe nuk udhetojne, eshte si te kene lexuar vec nje faqe.
Rikthimet, nuk ndodhin gjithmone prej dobesise, por edhe prej dashurise.
A do e haje luani gazelen?
Ndjenjat dhe lamtumirat shkojne bashke.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
O Zot, Ambra, sa e bukur qe je.
Te shoh fotot gjithe diten, me qejf e lakmi.
Ti je pak e krisur, pergjigje sme kthe',
Por mke ba per vedi - gati me ra n'dashni.
Nese nje dite vdekja me merr,
nese nje dite shpirti im shkon ne qiell,
jo mos u tremb,
jetoj akoma ne shpirtin tend!
Sikur te te takoja, ne kafe a ne rruge,
Ti prek floket e arta, qe te valezojne mbi sup,
Ta shoh buzeqeshjen tende, shend permbi buze,
Si vajze lozonjare, qe do - por ka dhe turp.