Ajo cka deshem te dy
A harrohet gjimnazi, sekretet, cmendurite? Por kur shoqerite rikthehen?
12 minuta lexim
#miqesi #rikthim #rini
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
A harrohet gjimnazi, sekretet, cmendurite? Por kur shoqerite rikthehen?
Duhet nje dite pushimi mes te shtunes dhe te dieles
Rruget e dashurise njihen, por ti kurre nuk e di ku te cojne.
Nese do te fshehesh dicka, fshihe ne nje vend te dukshem.
Thuhet se te dashurosh dy persona njekohesisht eshte e gabuar de askush sduhet ta provoje. Por ne realitet, nuk eshte ashtu.
Nese jeta do krahasohej me nje liber, ata qe nuk udhetojne, eshte si te kene lexuar vec nje faqe.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Cdo flake ushqehet nga zjarri i vet i shenjte,
Prej stuhise vetjake qe fryn nen qiellin blu,
Une i le rrymat e saj te pleksen ku ndihen denje,
Teksa shoh muret e vjetra te rrezohek k'tu.
I pelqen te puthet,
Me gjuhen qull - llaston neper goje,
Ka fshon pak buzen - plot me pervoje,
Dhe me therret emrin, sikur po me lutet.
M'paten pyet' per ty dje,
Por asnji fjale nuk pata thene,
Se ti ike nga aty - atje,
Naten, se di, s'kish hene...