Prishtina Simoter
Ne Prishtine, zemra ndihet si ne shtepi
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Ne Prishtine, zemra ndihet si ne shtepi
Te konfuzohesh e te zevendosh nje feste me nje tjeter?!
Mes tradites se Logut te Bjeshkeve dhe nje grupi turistesh spanjolle, vetmia u kthye ne nje aventure te papritur e te nxehte. Jeta ka vertet nje menyre te cuditshme per te te dhene pikerisht ate qe te duhet, atehere kur nuk e pret.
Eshte gjithmone e veshtire ti japesh fund... Derisa i jep fund.
Disa takime nisin me nje shtrengim duarsh, dhe perfundojnële me pyetje qe smarrin përgjigje.
Edhe nje grua e malle dashuron si nje vajze e vogel.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Nuk e di, nese te pelqejne poezite,
por une ta shkrova.
Ta shkrova, bashke me gjithe dashurite,
mbase s'gabova.
Ne te dy
(me thua ti)
kemi dicka per te perfunduar
(ti me sheh pak me habi)
Pergjate gjithe heshtjes se nates,
Nje arome e embel me hyn deri ne zemer,
Eshte lekura e bute e ngrohte e vajzes
qe me vjen sa here e therras ne emer.