Fjalekryqi
Nese jeta do krahasohej me nje liber, ata qe nuk udhetojne, eshte si te kene lexuar vec nje faqe
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Nese jeta do krahasohej me nje liber, ata qe nuk udhetojne, eshte si te kene lexuar vec nje faqe
Asgje nuk e ben nje grua me te bukur, se kur mendon qe eshte e bukur.
Seksi eshte pjese e natyres; dhe ne shkojme me natyren.
Thuhet se te dashurosh dy persona njekohesisht eshte e gabuar de askush sduhet ta provoje. Por ne realitet, nuk eshte ashtu.
Nje shoqe e mire eshte ajo qe ja beson sekretet e tua.
Mos e lejo friken te te pengoje te luash lojen.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
<!-- wp:paragraph -->
<p>E di qe e di,<br>Se si rrezet e diellit te ndjekin rruges,<br>Prej buzeqeshjes njome shtrire pergjat' buzes,<br>Prej syve te shkruar nga dora e t'bukures,<br>Prej trupit gdhendur qe largon turpet.</p>
<!-- /wp:paragraph -->
<!-- wp:paragraph -->
Ajo afrohet avash, me puth plot deshire,
Me mendjen e ulur atje ku se di askush,
Nuk tenton ta fsheh', te dy e dime mire,
Dhe ky sekret i saj mua me ndez prush.
Le te jemi nje, se bashku ne kete fundjave,
Ngjitur pas lekure, pa turp pa sekrete,
Ti njomim buzet, qe jan mbush me mall,
Prej endrrave tona, qe kalojne qytete.