Vajza e Ditelindjes
Ditelindja duhet te mbushet me te qeshura, me falenderime, dhe me memorie te forta qe i mban ne zemer.
5 minuta lexim
#ditelindje #krevat #puthje
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Ditelindja duhet te mbushet me te qeshura, me falenderime, dhe me memorie te forta qe i mban ne zemer.
Rruget e dashurise njihen, por ti kurre nuk e di ku te cojne.
Nje rrefim i fshehte dhe i ndezur, ku deshira dhe fantazia takohen, me fjale te buta, me shikime te turpshme, por me prekje te nxehta.
Pyetjet nisin te marrin pergjigje dhe pergjigjet ngrene pyetje te reja; ku ndalon Eneda?
Kur nje djale nga Gjermania dhe partnerja e tij ekzotike nga Izraeli pranojne ftesen per te kaluar naten ne shtepine time, kufijte e mikpritjes fshihen plotesisht nen driten e zbehte te dhomes.
Nese jeta do krahasohej me nje liber, ata qe nuk udhetojne, eshte si te kene lexuar vec nje faqe.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Ne hijet e hedhura nga perqafimi i padhene,
Ti me lendon cdo dite, se di a e kupton.
E prape ne thellesite ku erresira ka rene,
Gjendet nje shkelqim; dashnia jone rrezaton.
Sa te mira i ke... syte,
Si drite hene mbi det' trazuar,
Mi qetesojne ne gjoks stuhite,
Ndalen - duk'i deshiruar.
Sillu mire, merr fryme pak,
Po me mbyt me gjith' k'to mesazhe,
Zemra prej teje po me ban tak-tak,
Po dua te futem brenda ne k'to imazhe.