Nuk eshte Xhelozi (p3)
Kur me hap trupin si nje porte lavdie, kuptoj: me dha gjithcka, per se verteti!
7 minuta lexim
#rikthim #pasion #deshmi
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Kur me hap trupin si nje porte lavdie, kuptoj: me dha gjithcka, per se verteti!
Asgje nuk e ben nje grua me te bukur, se kur mendon qe eshte e bukur.
Cdo dhurate, sado e vogel, kur jeper me dashuri, ka vlere te madhe.
Ti e njeh veten ne fund te sproves, jo ne fillim.
Nje kujtim nga nje klase bosh, nje vajze me syze dhe etje te heshtur — Giselda nuk le pas vec fjale, por nje ndjesi qe digjet gjate.
Ti kurre nuk e di vleren e asaj cka ke ne dore derisa e humb ose te thyhet. A eshte ajo aq e brishte sa te thyhet lehte?
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Qe naten qe me lejove prapa,
Syte kerkojne ne bar ne pune,
Dhe cdo bjonde zeshkane brune,
Me kujton ty e sa me fat jam une.
Ti, vajze, me zemren e embel mjalte,
Me buzeqeshjen e qete qe hijeshi te shton,
Me shpirtin e paster, qelibar te bardhe,
Merzi, trishtim, e dhimbje i sheron.
Jam i etur,
Jam i ndyre,
Kam nevoje te qetesohem.
Trupi yt,