Nderhyrje Franceze
A mjaftojne kujtimet e shkurtera per te krijuar kujtime te tjera te gjata?
7 minuta lexim
#mike #rikthim #pushtim
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
A mjaftojne kujtimet e shkurtera per te krijuar kujtime te tjera te gjata?
Nuk ka asgje me te bukur se nje zemer e brishte. Dhe Silvia tashme e ka mesuar kete...
Nese jeta do krahasohej me nje liber, ata qe nuk udhetojne, eshte si te kene lexuar vec nje faqe
Nje kujtim nga nje klase bosh, nje vajze me syze dhe etje te heshtur — Giselda nuk le pas vec fjale, por nje ndjesi qe digjet gjate.
Kur rruget e Shkodres kryqezohen me bukurine ekzotike te nje turisteje nga Argjentina, nje nate e thjeshte strehimi kthehet ne nje loje delikate kufijsh.
Disa thone qe nje burre nuk mundet te deshiroje dhe te admiroje njekohesisht; sa e vertete mund te jete kjo?
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
U gjetem ne "click", ne boten digjitale,
Ndjesi pak konfuze, por koneksion real.
Dhe pixel-at u bene trupa, gjate kesaj fundjave,
Dashurie spanjolle, pasion sureal.
Nje buzeqeshje e vertete,
Nje e qeshur e zemres,
Na beri miq te mire - na hoqi boten prej mendjes.
Pak ushqim libanez,
Ne salla leksionesh, e ne mbledhje ne zyre,
Shkelqejne si vera ne trup e ne fytyre,
Keto vajza te bukura, me buzeqeshje ne buze,
Qe me ze qeshin e nuk rrijne urte.