E lashe zemren ne Beograd
Sa larg mund te shkoje nje burre ne kerkim te vetes se tij? Derisa e gjen apo, me larg akoma?
10 minuta lexim
#udhetim #turist #eskorte
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Sa larg mund te shkoje nje burre ne kerkim te vetes se tij? Derisa e gjen apo, me larg akoma?
Fotografia eshte nje menyre ndjenjeje, nje menyre prekjeje, nje menyre te dashuri. Ajo cka fikson ne fotografi mbetet aty perjete, duke kujtuar gjerat e vogla, vona pasi ke harruar edhe gjerat e mella.
Thuhet se te dashurosh dy persona njekohesisht eshte e gabuar de askush sduhet ta provoje. Por ne realitet, nuk eshte ashtu.
Vec kur udheton, pasurohesh duke shpenzuar.
Edhe nje grua e malle dashuron si nje vajze e vogel.
Mes gotave me vere dhe urimeve te mesnates, zbulojme nje kenaqesi te re.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Asnje zenke s'ja del te qendroje mes ne sh,
Asnje fjale me zhurme sna mberrin ne vesh,
Asnje inat i vogel apo i mall sa malet,
Sben shenje as hije aty ku zemrat falen.
Miremengjes zemer,
Te kam pase gjithe naten ne mendje,
Me ka marre gjumi duke pare me endje,
Fotot tua ku shkelqen si drite.
Kur pushon mbi gjoksin tim,
A kur me fal nje perqafim,
A kur me thua "je babi im",
Ndjenjat e mia nuk kane pershkrim.