Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
E di qe eshte nje loje e rrezikshme, por kur sheh ate trup te lidhur qe te sfidon aq afer, zotimet kthehen ne nje vije te holle kufiri qe pretendon se nuk e sheh.
Kush e ka pergjegjesine kur te dy jane jashte kontrolli?
Asgje nuk e ben nje grua me te bukur, se kur mendon qe eshte e bukur.
Ne fillim ishte toka, dhe toka ishte e zbraset dhe e pajete. Pastaj ajo tha: le te filloje dashuria! Dhe pa se ishte gje e mire.
Ndoshta parajsa ka shijen e puthjes se pare.
Ne nje faze jete e kuptojme se ne vend qe te behemi xheloze per njerezit, eshte me mire te frymezohemi dhe te mesojme prej tyre.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Kam nje shoqe atje ne shkoder,
Qe e kam lene vetem per nje muaj,
Qe here e dua fort si ta kem moter,
Qe here e shaj si te jete e huaj.
Pa u degjuar zeri, pa u thirre emri,
Ia enderroja formen - pa nje imazh,
Te asaj zone, te atij vendi.
qe si magji natyre - ngjan si nje mirazh.
Shume dashuri vijne perballe,
e te marrin mendjen.
Disa ngjajne si perralle,
e ta trazojne zemren.