Dhurata
Cdo dhurate, sado e vogel, kur jeper me dashuri, ka vlere te madhe.
8 minuta lexim
#dhurate #cpondodh
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Cdo dhurate, sado e vogel, kur jeper me dashuri, ka vlere te madhe.
Kur me hap trupin si nje porte lavdie, kuptoj: me dha gjithcka, per se verteti!
Dashuria, gjithmone eshte pergjegjesi dhe sakrifice.
Ne fillim ishte toka, dhe toka ishte e zbraset dhe e pajete. Pastaj ajo tha: le te filloje dashuria! Dhe pa se ishte gje e mire.
Kush nuk tradheton, thjesht nuk e ka provuar.
E vetmja gje qe duhet ti frikesohemi, eshte frika vete. A do e gjeje guximin Sanela te rrefeje shpirtin e saj?
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Cdo flake ushqehet nga zjarri i vet i shenjte,
Prej stuhise vetjake qe fryn nen qiellin blu,
Une i le rrymat e saj te pleksen ku ndihen denje,
Teksa shoh muret e vjetra te rrezohen k'tu.
Ai e mban ate, ne tempullin e tij,
Si nje engjell drite, te paster dhe te qete,
Dhe ai e do ate, si nje perendi,
Hirin me te paster, qe syte i shohin ne jete.
Jam i etur,
Jam i ndyre,
Kam nevoje te qetesohem.
Trupi yt,