Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Mes peizazhit magjik te Syrit te Sheganit dhe pasionit te eger ne sediljen e pasme, ky takim me Angeliken behet surpriza me e nxehte e vitit. Nje kafe e thjeshte tranzit shnderrohet ne nje histori te jashtezakonshme aventure dhe deshire.
Ajo qe nis si nje mikpritje e thjeshte, perfundon ne nje eksperience intensive ku kufijte shkrihen krejtesisht nen pushtimin e pasionit.
Nese jeta do krahasohej me nje liber, ata qe nuk udhetojne, eshte si te kene lexuar vec nje faqe
Mes gotave me vere dhe urimeve te mesnates, zbulojme nje kenaqesi te re.
Kur sekretet e se kaluares permbysin cdo ndjenje, ajo cka mbetet, eshte nje mesim i dhimbshem per forcen e brendshme. Ky eshte rrugetimi i nje lidhjeje qe digjet shpejt, duke lene pas vetem hirin e lamtumires.
Kur enderron pa frike, dashuron pa limit.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
A ta them une ty nje sekret?
Kam tre dite qe e mbaj ne zemer.
Trunin ti ma ke heq krejt,
Sdi ca eshte, sdi me i vu emer.
Kjo fundjave, si nje shi i ngrohte,
I bute ne lekure, qe vjen e shkon,
Ne cdo prekje, cdo ndjenje te ftohte,
Shpirti im - e harron!
Qe naten qe me lejove prapa,
Syte kerkojne ne bar ne pune,
Dhe cdo bjonde zeshkane brune,
Me kujton ty e sa me fat jam une.