Pse sme pret te stacioni?
Ndoshta parajsa ka shijen e puthjes se pare.
5 minuta lexim
#puthjeepare #dashuri #hotel
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Ndoshta parajsa ka shijen e puthjes se pare.
Jane pak njerez qe kur takohen heren e pare e ndiejne se takimi me njeri-tjetrin ishte qellimi i jetes ss tyre. A do dali ajo jashte kesaj proverbe?
Seksi eshte pjese e natyres; dhe ne shkojme me natyren.
Ajo qe nis si nje mikpritje e thjeshte mes miqsh, transformohet ne nje nate plot deshira te pashprehura dhe momente intensive qe thyejne cdo pritshmeri.
Mos e lejo friken te te pengoje te luash lojen.
Kur ke guxim, ta shohesh vajzen tende te rritet...
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
U gjetem ne "click", ne boten digjitale,
Ndjesi pak konfuze, por koneksion real.
Dhe pixel-at u bene trupa, gjate kesaj fundjave,
Dashurie spanjolle, pasion sureal.
Nga cdo plan i jetes, me gjete at'here te zhveshur,
Te ndrojtur te heshtur, vec si nje femije.
Me mendjen trazuar, me ballin te venjtur,
Nga bota i fshehur, dhe pa dashuri.
Nuk te kerkoj te harrosh,
Trupi kujton sa here qe eshte preke,
Por me lejo te jem flaka qe do kujtosh,
E qe fantazmat e te shkuares i djeg,