Shtepi me qera?
Qellimi i jetes nuk eshte te jesh i lumtur, por te jesh i nevojshem, i gjindshem, te sherbesh; dhe keshtu pastaj vjen lumturia.
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Qellimi i jetes nuk eshte te jesh i lumtur, por te jesh i nevojshem, i gjindshem, te sherbesh; dhe keshtu pastaj vjen lumturia.
Udhetimet jane terapia ime.
Ditelindja duhet te mbushet me te qeshura, me falenderime, dhe me memorie te forta qe i mban ne zemer.
Nje shoqe e mire eshte ajo qe ja beson sekretet e tua.
Fotografia eshte nje menyre ndjenjeje, nje menyre prekjeje, nje menyre te dashuri. Ajo cka fikson ne fotografi mbetet aty perjete, duke kujtuar gjerat e vogla, vona pasi ke harruar edhe gjerat e mella.
Nje rrefim i fshehte dhe i ndezur, ku deshira dhe fantazia takohen, me fjale te buta, me shikime te turpshme, por me prekje te nxehta.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Pergjate gjithe heshtjes se nates,
Nje arome e embel me hyn deri ne zemer,
Eshte lekura e bute e ngrohte e vajzes
qe me vjen sa here e therras ne emer.
Nese naten qan pa pushim,
A nese dyshon ne endrrat e tua,
Ne' pret diçka por ske besim,
Prape mendo se ti ke mua.
Ai e mban ate, ne tempullin e tij,
Si nje engjell drite, te paster dhe te qete,
Dhe ai e do ate, si nje perendi,
Hirin me te paster, qe syte i shohin ne jete.