Kufinjte qe i thyejme
Ne dashuri, sa me e plote qe eshte ajo, aq me thelle do te ndiesh.
8 minuta lexim
#deshire #vullnet #nje
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Ne dashuri, sa me e plote qe eshte ajo, aq me thelle do te ndiesh.
Cdo dhurate, sado e vogel, kur jeper me dashuri, ka vlere te madhe.
Nese do te fshehesh dicka, fshihe ne nje vend te dukshem.
Ne nje faze jete e kuptojme se ne vend qe te behemi xheloze per njerezit, eshte me mire te frymezohemi dhe te mesojme prej tyre.
Ti kurre nuk e di vleren e asaj cka ke ne dore derisa e humb ose te thyhet. A eshte ajo aq e brishte sa te thyhet lehte?
Nganjehere, ne thjesht nuk dijme si te ikim prej dashurise
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Po sikur mos te pelqente jeta ime?
A do te ndihej ne mes nesh e ftohte heshtja?
A do ma leshoje doren pergjate stuhive?
A do me lije te mbytesha i vetem tek e vjetra?
Nen shkelqimin e dritave, qe ndizen prej fundvitit,
Une qendroj i heshtur, ne kete nate vetmuar,
Ti e dashura ime, si personazhi i vitit,
I bashkohesh festes grupit, madje pa me kujtuar.
Ti, vajze, me zemren e embel mjalte,
Me buzeqeshjen e qete qe hijeshi te shton,
Me shpirtin e paster, qelibar te bardhe,
Merzi, trishtim, e dhimbje i sheron.