Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Fotografia eshte nje menyre ndjenjeje, nje menyre prekjeje, nje menyre te dashuri. Ajo cka fikson ne fotografi mbetet aty perjete, duke kujtuar gjerat e vogla, vona pasi ke harruar edhe gjerat e mella.
Mes tradites se Logut te Bjeshkeve dhe nje grupi turistesh spanjolle, vetmia u kthye ne nje aventure te papritur e te nxehte. Jeta ka vertet nje menyre te cuditshme per te te dhene pikerisht ate qe te duhet, atehere kur nuk e pret.
Kinemaja eshte nje reflektim i shoqerise, jo si pasqyre, por si zgjidhje problemesh.
Seksi me i cmendur, eshte mes te gjitheve por ku askush nuk te sheh.
Ka nje grumbull mendimesh, shume pyetje, shume pergjigje qe se di ne jane valide; une kush jam dhe ca dua?
Sa larg mund te shkoje nje burre ne kerkim te vetes se tij? Derisa e gjen apo, me larg akoma?
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Sillu mire, merr fryme pak,
Po me mbyt me gjith' k'to mesazhe,
Zemra prej teje po me ban tak-tak,
Po dua te futem brenda ne k'to imazhe.
Te pashe, tu afrova, por dot ste fola,
Dyshimet e tua e frikerat - i kujtova,
Ne mendje shetita e ne gjunje u drodha,
U nisa, u holla, nje hap - e stopova.
A eshte gabim, qe mendoj per ty ?
Kur shkoj me fjet qe mbylli syt,
Qe them se si ti ska nje te dyte me bythen si pjeshk pidhin si urtyte ?
A eshte gabim, qe vazhdoj tmaj nmendje ?