Nga Ukraina… ne Cem
A do e haje luani gazelen?
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
A do e haje luani gazelen?
Ne nje faze jete e kuptojme se ne vend qe te behemi xheloze per njerezit, eshte me mire te frymezohemi dhe te mesojme prej tyre.
Rruget e dashurise njihen, por ti kurre nuk e di ku te cojne.
Dashuria rinore eshte si nje zjarr i terbuar qe nuk mund te ndalet; eshte fiksuese edhe obsesive pertej kufinjve.
Ti nuk e di kur e djeshmja behet e nersermja, e nermja behet e sotme, a e sotmja behet e djeshme. Ne dashuri, ti kurre nuk e di.
Dashuria nuk duhet te te torturoje, pervecse kur e dashuron torturen.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
A e din, pash njata sy,
Cfare arome mban ne gji,
Cfare ngrohtesie mban ne trup,
E cfare meritash permbi sup,
Dua ta bej me ty, hot, wet, gjith emocion,
Te bejme dashuri edhe ne ditet me te keqija,
Te te puth te te thith te te prish, me pasion,
Te ti dridh gjunjet sa te te cmende habia.
Kur pushon mbi gjoksin tim,
A kur me fal nje perqafim,
A kur me thua "je babi im",
Ndjenjat e mia nuk kane pershkrim.