E verdhe, si dashuria!
A eshte e gabuar dashuria e duhur ne kohen e gabuar?
8 minuta lexim
#takim #hotel #befasi #turp
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
A eshte e gabuar dashuria e duhur ne kohen e gabuar?
Kur dashuria nuk ka me dyshim, por vetem deshire per te ndare çdo cast, edhe nje udhetim i thjeshte behet arratisje e shenjte.
Nje histori qe rrjedh permes kujtimeve spiune, ku trupi dhe deshira bashkohen ne imazhe rinore.
Dashuria e vertete kurre nuk thote lamtumire.
A do dije komshija te mbaje vendin e saj?
Dashruia e vertete nuk ka nevoje per fjale; ajo ece si nje e rrahur zemer, qe nuk degjohet, por ben punen me te malle.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Ti, vajze, me zemren e embel mjalte,
Me buzeqeshjen e qete qe hijeshi te shton,
Me shpirtin e paster, qelibar te bardhe,
Merzi, trishtim, e dhimbje i sheron.
Nuk e di, nese te pelqejne poezite,
por une ta shkrova.
Ta shkrova, bashke me gjithe dashurite,
mbase s'gabova.
Teksa qendroj ne dritare, e shoh njerezit si vrapojne,
Humbas ne mendime, kujtoj te shkuaren tone.
Mendoj per dashurine, qe kemi pase kohe me pare,
Shpirtin me shprese te pasur, zemren plot me zjarr.