Arratisja e Asaj me te Kuqe
Nganjehere, ne thjesht nuk dijme si te ikim prej dashurise
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Nganjehere, ne thjesht nuk dijme si te ikim prej dashurise
Mes tradites se Logut te Bjeshkeve dhe nje grupi turistesh spanjolle, vetmia u kthye ne nje aventure te papritur e te nxehte. Jeta ka vertet nje menyre te cuditshme per te te dhene pikerisht ate qe te duhet, atehere kur nuk e pret.
Ka nje grumbull mendimesh, shume pyetje, shume pergjigje qe se di ne jane valide; une kush jam dhe ca dua?
Ne fillim ishte toka, dhe toka ishte e zbraset dhe e pajete. Pastaj ajo tha: le te filloje dashuria! Dhe pa se ishte gje e mire.
Seksi eshte pjese e natyres; dhe ne shkojme me natyren.
Dashuria e vertete kurre nuk thote lamtumire.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Nje vajze atje ne shkolle, me ka fut ne gracke,
Qe te paren dite me zhyti n'mendime e n'droje,
As sikur nje here, te mundem ti shkoj prane,
Teksa si engjell i heshtur - sheh e s'flet me goje.
Oret duken te gjata si vija horizonti,
Cdo minut i mbush' me emrin tend,
Ajri vete ftohet e thahet si prej zori,
Ne pritjen tende sme ze vendi vend.
Kam nje shoqe atje ne shkoder,
Qe e kam lene vetem per nje muaj,
Qe here e dua fort si ta kem moter,
Qe here e shaj si te jete e huaj.