Turni i Nates
Nuk ka asgje me te bukur se nje zemer e brishte. Dhe Silvia tashme e ka mesuar kete...
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Nuk ka asgje me te bukur se nje zemer e brishte. Dhe Silvia tashme e ka mesuar kete...
Ne nje faze jete e kuptojme se ne vend qe te behemi xheloze per njerezit, eshte me mire te frymezohemi dhe te mesojme prej tyre.
Ti e njeh veten ne fund te sproves, jo ne fillim.
Ka momente kur heshtja nuk mjafton me dhe loja kerkon nje fitimtar. Nje telefonate e papritur te dielen thyen rutinen e nje shtepie qe fsheh sekrete te ndryshme pas dere.
Kjo eshte historia e nje pasditeje ku arti, instinkti dhe epshi i paster shkrihen ne nje kujtim qe do te mbetet perhere i gjalle.
Dashuria nganjehere eshte si lumi qe rrjedh ne det; pavaresisht cdo rrethane, lumi rrjedh, ne det, ashtu eshte e thene te ndodhi...
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Kam jetuar per vite ne kufi te deshires,
Me endrra si djal aventura si burre,
I nxitur prej lirise, mundesise, te mires,
Por shume dyer ne miat nuk u hapen kurre.
Ti vjen ne fundjave, me shpejtesine e drites,
I jep vlere durimit - kuptim i jep pritjes,
Puthemi perqafohemi, me deshire dhe mall,
Ne shtrat te ribashkohemi, si per here te pare.
E di, se ste kam bere shume poezi,
Por kur me merr malli - fjalet dalin vete,
Si hapat tu qe drejt meje vjen qetesi,
Si zemra jote qe me shfaq cdo ndjenje te fshehte.