Turni i Nates
Nuk ka asgje me te bukur se nje zemer e brishte. Dhe Silvia tashme e ka mesuar kete...
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Nuk ka asgje me te bukur se nje zemer e brishte. Dhe Silvia tashme e ka mesuar kete...
Dashuria nganjehere eshte si lumi qe rrjedh ne det; pavaresisht cdo rrethane, lumi rrjedh, ne det, ashtu eshte e thene te ndodhi...
Miqesia i lidh njerezit si deget e nje peme, sado shkojne ne drejtime te ndryshme, ata mbesin ne te njejtat rrenje.
Ne dashuri, sa me e plote qe eshte ajo, aq me thelle do te ndiesh.
Fotografia eshte nje menyre e te ndierit, e te prekurit, e te dashurit. Ajo cka fotografon, eshte aty pergjithmone, duke te ndihmuar te kujtosh cdo detaj te vogel, kohe pasi ke harruar gjithcka tjeter.
A mjaftojne kujtimet e shkurtera per te krijuar kujtime te tjera te gjata?
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Nen shkelqimin e dritave, qe ndizen prej fundvitit,
Une qendroj i heshtur, ne kete nate vetmuar,
Ti e dashura ime, si personazhi i vitit,
I bashkohesh festes grupit, madje pa me kujtuar.
A ta them une ty nje sekret?
Kam tre dite qe e mbaj ne zemer.
Trunin ti ma ke heq krejt,
Sdi ca eshte, sdi me i vu emer.
Ti vjen ne fundjave, me shpejtesine e drites,
I jep vlere durimit - kuptim i jep pritjes,
Puthemi perqafohemi, me deshire dhe mall,
Ne shtrat te ribashkohemi, si per here te pare.