Hakmarrja III
Ne nje faze jete e kuptojme se ne vend qe te behemi xheloze per njerezit, eshte me mire te frymezohemi dhe te mesojme prej tyre.
12 minuta lexim
#hotel #plazh #dashnor
Kronika e netëve që nuk tregohen në dritë. Ditari i sekreteve që na mbajnë gjallë, i udhëkryeve të jetës dhe i vargjeve që shkruhen kur të gjithë flejnë.
Rrëfime që fillojnë aty ku fiket drita. Shfleto ngjarjet, ndiej teksturën e mëkatit, dhe humb në dritaret më të fshehta.
Ne nje faze jete e kuptojme se ne vend qe te behemi xheloze per njerezit, eshte me mire te frymezohemi dhe te mesojme prej tyre.
Ndjenjat dhe lamtumirat shkojne bashke.
Nje loje e zjarrte e deshires dhe flirtit, ku asnjera nuk mund te prese me.
Seksi me i cmendur, eshte mes te gjitheve por ku askush nuk te sheh.
Nje rrefim i fshehte dhe i ndezur, ku deshira dhe fantazia takohen, me fjale te buta, me shikime te turpshme, por me prekje te nxehta.
Cdo dhurate, sado e vogel, kur jeper me dashuri, ka vlere te madhe.
Aty ku zbërthejmë kodet e padukshme të tërheqjes, marrëdhënieve dhe dëshirave. Këshilla të zhveshura nga përrallat dhe analiza që guxojnë të shkojnë në rrënjë të gjërave.
Ritme progresive dhe melodi të zgjedhura për të humbur në errësirë, sepse ka disa gjendje shpirtërore që mund të përkthehen vetëm përmes muzikës.
Një përmbledhje vargjeve pasionante, rënkimesh të kthyera në metafora dhe melankolie të pastër që mund të lexohet vetëm në vetmi.
Po sikur mos te pelqente jeta ime?
A do te ndihej ne mes nesh e ftohte heshtja?
A do ma leshoje doren pergjate stuhive?
A do me lije te mbytesha i vetem tek e vjetra?
Nuk ka mekat, qe e mban emrin tend,
Larg shpirtin tim, ku i kam bere vend,
As gjumi i tretur, as lotet ne sy,
Sdo ja dalin kurre, te me lene pa ty.
Kur isha ma i ri, e kam pase nje shoqe,
Qe e kam dasht fort e kam quajt Kotele,
Her ishte dreqe her ishte kokeboshe,
Por gjihmone e ambel, moderne e modele.