Ka nje lloj mashkulli qe hyn ne nje lidhje duke menduar se ai eshte cmimi. Nuk afrohet per te njohur nje grua, por per te pare nese ajo eshte mjaftueshem e mire per ta. Flet sikur po ben nje interviste pune, mat interesin e saj dhe pret qe ajo te provoje pse e meriton vemendjen e tij.

Ne fillim, kjo mund te funksionoje. Jo sepse nje grua domosdoshmerisht terhiqet nga arroganca, por sepse siguria ne vetvete mund te jete terheqese. Nje burre qe nuk sillet sikur ka nevoje per aprovimin e saj mund te duket me interesant se ai qe ben gjithcka per ta fituar.

Problemi fillon kur vetebesimi kthehet ne superioritet. Kur ai mendon se duhet te ndihet me fat qe ajo ka hyre ne jeten e tij. Kur cdo gje qe ajo ben matet me pyetjen “A e meriton ajo mua?”. Ne ate moment lidhja pushon se qeni njohje dhe fillon te ngjaje me nje konkurs ku vetem nje person vendos rregullat.

Por ekziston edhe ana tjeter. Disa gra hyjne ne nje lidhje duke pritur qe burri t’i trajtoje ato si cmimin e vertete. Dhe ketu fillon perplasja. Ajo pret te ndihet e zgjedhur, ai pret te ndihet i ndjekur. Ajo pret vemendje, ai pret admirimin. Te dy presin te marrin rolin e personit me te rendesishem.

Magjia prishet pikerisht kur asnjeri nuk pranon ta shohe tjetrin si cmim. Sepse nje lidhje nuk eshte ankand. Nuk ka nje fitues dhe nje humbes. Nese ti duhet te zvogelosh personin perballe qe te ndihesh i madh, atehere nuk je aq i sigurt sa mendon. Dhe nese ajo duhet te te adhuroje qe te ndihet e dashur, as ajo nuk po kerkon partneritet.

Nje mashkull duhet ta shohe veten si njeri me vlere, jo si cmim qe dikush duhet ta fitoje. Ky ndryshim duket i vogel, por eshte gjigant. Njeriu me vlere ka standarde, kufij dhe vetebesim. Cmimi kerkon adhurim.

Dhe nje grua duhet te kete te njejten te drejte. Ajo nuk eshte nje aplikante qe duhet te provoje se meriton nje burre. Nese dy njerez hyjne ne nje lidhje duke menduar “une jam cmimi”, atehere do te kalojne me shume kohe duke negociuar pozicionin e tyre sesa duke ndertuar dicka bashke.

Ne fund, lidhja behet interesante pikerisht kur secili mendon se personi perballe ka vlere. Jo sepse ti je cmimi dhe ajo duhet te te fitoje, por sepse te dy jeni mjaftueshem te sigurt per te thene: une kam vlere, por edhe ti ke vlere. Dhe tani le te shohim nese mund te ndertojme dicka qe vlen me shume se secili prej nesh vecmas.