Kufinjte qe i thyejme

Ka mbremje qe nuk duken te vecanta, dhe pikerisht per kete behen te rrezikshme, sepse asgje nuk e paralajmeron cmendurine ku do te perfundosh. Jemi ulur ne divanin tone qe e perdorim shpesh si krevatin e intimitetit tone, drita eshte e zbehet, Elsa ka kembet mbi kofshet e mia dhe po flasim per nje aplikim NIPT-i qe sapo kemi bere. Ndersa une e degjoj me ate perqendrim qe nuk eshte vetem respekt, por uri e fshehte per cdo nuance te zerit te saj sidomos kur ajo behet profesioniste, dhe per cdo frymemarrje qe i ndryshon ritmin kur e prek pa dashje ne qafe, dhe e ndiej qe dicka po shtohet mes nesh, nje tension i ngrohte i njohur, si nje tel i tendosur kitarre qe pret vetem nje prekje per te leshuar tinguj.

E shikoj ne sy, jo me nxitim, por me ate veshtrim qe i heq pengesat pa e zhveshur ende, dhe ajo e kupton, sepse buzet i ndalen per nje cast dhe me pyet pse po e shoh ashtu; nuk i pergjigjem me fjale, por me doren qe i rreshqet ngadale nga gjuri siper kofshes, duke ndalur aty ku fundi i fustanit te gjumit fillon te behet si nje pengese e vogel, nje pengese qe asnjeri prej nesh nuk ka ndermend ta respektoje per shume gjate. Ajri ndryshon; biseda venitet, dhe hapesira mes nesh mbushet me ate heshtje qe eshte me e zhurmshme se cdo fjali.

Puthja e pare nuk eshte e furishme; eshte e ngadalte, eksploruese, si nje prove se sa thelle mund te shkojme pa e prishur momentin. Buzet tona preken, ndahen, rikthehen, dhe une e ndiej si ajo doren e saj ma fut pas qafe, duke me terhequr me prane, sikur te mos mjaftonte distanca qe tashme nuk ekziston. Gjuha e saj prek timen me nje deshire qe shpejt kthehet ne guxim, dhe puthja behet me e thelle, me e lagesht, me e etur; une e mbaj nga beli, e afroj mbi vete, dhe ndiej trupin e saj te ngrohte qe me shtyp, qe me kerkon pa thene asgje.

Duart e mia fillojne te levizin me plan; kalojne nga shpina drejt belit, pastaj rreshqasin poshte, duke shtrenguar lehte vithet e saj te buta, dhe ajo leshon nje psheretime qe nuk eshte me e pafajshme. E shtrij ngadale ne divan, pa e nderprere puthjen, dhe zbres me buze nga nofulla drejt qafes, duke e ndjere si pulsi i saj rritet nen lekure; ajo eshte pika e saj me delikate. E kafshoj lehte ne vendet qe e di se e bejne te dridhet, dhe ajo me kap floket, duke me shtyre edhe me poshte, sikur te me jape leje te pashkruar per te vazhduar.

Kur gishti im prek lekuren e zhveshur nen fustanin e gjumit, ajo hap kembet instinktivisht, nje levizje qe me ndez me shume se cdo fjale; rreshqas doren brenda, ndiej ngrohtesine e saj permes te brendshmeve, dhe e perkedhel ngadale, duke ndjere si lageshtia e saj rritet nen majat e gishtave te mi. Ajo leshon nje ze te mbytur, nje perzierje midis turpit dhe deshires, dhe une e shikoj drejt ne sy ndersa gishti im rreshqet nen pengesen e fundit, duke e prekur drejtperdrejt aty ku eshte me e ndjeshme. Trupi i saj dridhet pak, perdridhet lehte, dhe ajo me peshperit emrin, si nje lutje qe kerkon plotesi.

E leviz gishtin ngadale, pastaj me thelle, duke ndjere si ajo hapet per mua, si cdo tension i saj shnderrohet ne pritje; shtoj nje gisht tjeter, dhe ajo ngrihet pak nga divani, duke kerkuar me shume, duke me treguar me trupin e saj se ku duhet te qendroj, sa fort, sa shpejt. Une e shijoj ate kontroll te ndersjelle, sepse nuk eshte dominim, por komunikim trupash, nje bisede pa fjale ku cdo levizje eshte pergjigje e nje pyetjeje te plote por te heshtur.
Zbres me poshte, duke heqe te brendshmet e saj me nje ngadalesi qe eshte torture e embel, dhe gjunjezohem para saj; e puth fillimisht ne brendesi te kofsheve, duke lene gjurme te lageshta qe e bejne te dridhet, dhe e ndiej si me shtyn koken me afer, si nuk do me loje, por prekje te drejtperdrejte. Kur gjuha ime i prek klitin me ne fund, ajo leshon nje britme qe ngjan si e mbytur, dhe une e ndiej si gishtat e saj shtrengohen ne floket e mi. E leviz gjuhen ngadale, rrethore, pastaj me shpejt, duke alternuar butesine me presionin, dhe ajo fillon te humbase ritmin e frymemarrjes, duke u dorezuar plotesisht nen levizjet e mia.
E ndiej si trupi i saj tensionohet, si kofshet i dridhen rreth kokes sime, dhe e mbaj fort nga beli e duke i shtrenguar gjinjte ndonjehere ndersa vazhdoj, duke e cuar drejt pikes saj kulminante pa nxitim, por me vendosmeri; kur ajo arrin, e ndiej si kontraktohet nen gojen time, si therret emrin tim me nje ze qe nuk e kontrollon me, dhe une vazhdoj pak sekonda me gjate, per ta shtrire ate vale kenaqesie deri ne fund.

Ajo me terheq lart me nje shpejtesi te papritur, buzet e saj me kerkojne serish, kete here me nje etje te re, me te eger; me hap kopsat e bluzes gjumit me duart qe i dridhen jo nga pasiguria por nga padurimi, pastaj me ul mbathjet ndersa me shikon drejt ne sy, si te doje te me tregoje se tani eshte radha e saj. Kthehet me trup prej meje ndersa une qendroj ne gjunje prane saj, dhe prekja e saj e pare eshte e ngrohte, e sigurt; me perkedhel ngadale, pastaj me merr ne goje me nje levizje te ngrohte qe me ben te mbyll syte per nje cast.

Ajo nuk nxiton; me shijon me nje ritem qe alternon thellesine me lojen e gjuhes, dhe une e ndiej si cdo nerv me perqendrohet aty ku ajo me prek. Jam brenda saj, dhe gjuha e etur e gjen hapesiren brenda gojes saj te vogel te preki cdo pjese. Dora e saj leviz ne sinkron me gojen, duke krijuar nje ritem qe me ben te humbas kontrollin gradualisht; e kap lehte nga floket, jo per ta detyruar por per te mbajtur lidhjen mes nesh, dhe ajo me shikon lart me nje veshtrim qe eshte perzierje deshire dhe sfide - ashtu, me gojen, ne kete skene qe me ben te shkruaj poezi sa here ndodh.

E ndaloj e terheq lart para se te perfundoj, sepse dua ta ndiej brenda shpirtit tim - ndersa une jam brenda trupit saj, dhe e shtrij serish ne divan; ajo hap kembet pa hezitim, dhe une e vendos veten mes tyre, duke e ferkuar ngadale, duke e ndjere lageshtine e saj qe me pret. Hyj brenda saj me nje shtytje te ngadalte ne fillim, duke e pare ne sy ndersa ajo e ndien plotesisht burrerine time, dhe ajo leshon nje psheretime te gjate, si te ishte pikerisht kjo ajo qe ka pritur gjithe mbremjen a ndoshta gjithe jeten.

Levizjet e para jane te thella dhe te qeta, si per tu mesuar me njeri-tjetrin, pastaj ritmi rritet; ajo me mbeshtjell me kembe, duke me terhequr me afer, dhe une shtyj me fort, me shpejt, duke ndier si trupat tane perplasen ne nje ritem qe nuk ka me asgje te permbajtur. Zeri i saj mbush dhomen, nje perzierje britmash dhe peshperimash, dhe une e ndiej si cdo shtytje me con me prane skajit.

Kur ndiej se po afrohem, e terheq lehte jashte dhe e shoh; ajo e kupton pa fjale, afrohet, dhe me merr serish ne goje, kete here me nje intensitet qe me carmatos plotesisht. Levizjet e saj jane te shpejta, te vendosura, dhe une e ndiej si tensioni brenda meje eshte gati te shpertheje dhe kur jam gati te kulmoj ne gojen e saj, duke e pare si me mban, ajo terhiqet, me shikon drejt ne sy dhe me jep urdheresen e fundit; "e dua brenda"! Dhe une pa ja ndare syte e pa ja prishe deshiren, e shtri serish, ia marr gjunjet mbi supe, duart ne gjokse, e penetroj fort e thelle dhe shperthej brenda saj, plot pasion e deshire, e mbush plot!
Per nje moment, heshtim te dy. Shikohemi ne sy, me dashuri, me deshire qe avash nis te qetesohet; frymemarrjet tona jane te renda, trupat te lagesht, dhe une bie e shtrihem siper trupit saj, duke u terheqe mbi gjoksin e saj. Une i mbyll syte lehte, ndersa gishtat e saj vizatojne forma te padukshme ne lekuren time, dhe per disa minuta nuk ka nevoje per asgje tjeter pervec ngrohtesise qe ndajme - e kjo nuk buron vetem nga akti, por nga menyra si mbetemi te mbeshtjelle njeri pas tjetrit, duke marre fryme ne te njejtin ritem, sikur per disa caste zemrat tona te kene vendosur te rrahin si nje e vetme. E perqafoj fort, e puth ne gushe ne qafe - jo nga frika se do te largohet, por nga mirenjohja qe ajo eshte ketu, qe kemi kaluar nje tjeter vije se bashku, jo si dy trupa qe kerkojne kenaqesi, por si dy njerez qe zgjedhin njeri-tjetrin edhe ne zhveshjen me te plote e ne planet me te verteta.