Shtepia e Sekreteve

Duke ndenje ashtu gjysem perqafuar pas tavolines saj, syte nuk i hedhim fare nga dera packa se dikush mund te vije, disa kujtime akoma me ngacmojne memorien.
- A the Ambra?, e pyes. - Ajo ka ken e fejume me Mandin apo jo? Shoqja jote me shokun tan?

Arta hap syte, i djegin nga kurioziteti, kurse trupin e ka mbeshtete mbi mua lirshem e nuk jepet.
- Se maj men, me thote. Ater kan pas dal bashke po me duket jane feju mas. Apo po?
- Po, te fejum kan ken. Esht me e vogel se ti ajo...
- Me e vogel esht. Ajo esht mosha jote por Mandi e merrte me ne...
- E di yll, e nderpres, ngaqe jam mbushe plot me kujtime dhe sdua te harroj asgje nga ato te bukurat. - Ambra vinte te shtepia ime pas pune. Ka pas punu ne dyqan bizhuterish, kjo rrinte aty te banaku ma e shkelqyshme se cdo unaz dhe kur hyshe mrena aty, tan dyqani kishte aromen e qafes saj.
- Ca doshe ti aty dhe, cpune kishe ti me aromen e saj?, me pyet ne mosbesi Arta.
- Kur ikte Mandi ne Jug, per pune per furnizime, kjo vite te une. Mandin se kam njoft vic vec si emer. Por Ambren se harroshe dot. Vite masdite ka 7-a dhe sa hyte mrenq, i binte canta ne tok nga lodhja, direkt ne dush dhe delte ashtu me uj, tu piku, me na hanger barkun. Ishte e qeshun, e turpshme.
- Po Mandi?, habitet Arta.
- Mandi ne pune te veta. A di si me thoshte kjo? "Ndihem ne faj" sa here delte prej dushit. Atee pa ju tha hala trupi, qeshte si budalle e harrote ca bahet jasht deres dhomes teme.
- Po ti ca bashe?

Arta e di se ska pergjigje te pafajshme; jo kot me pyet, ndersa doren e mban te imja dhe tjetren e pushon ne kofshen time.

- Un, i them. - Un e basha me u dridh. Tan trupi. Apo ska ken e nxeht si vajz. Nji her sa shkoi te dushi, un mas saj dhe e xuna aty. Ater u ba vendi jon i preferum, me ndjenja te flakta. Ajo dilte prej dushit, me flokt e lagun tu ju ngjit neper shpin neper qaf tu lan ven fiks me e prek un. Ka ken e lakume ne forma, e afrosha, tu e ngjit per trup, tu na u perzi aromat e dushit e te langjeve, magnetizem i paperballushem.

Dhe vazhdoj...

- Kur e merrja mi trup, durt fillosha me ja leviz ngadal mbi bel, tu e perqafu te kofsht qe i kishte gati me u hap me nxjerr ne pah sekretin e saj, dhe me me dorzu cdo centimeter te trupit me forma. Ajo e mbante frymen me zor, deshir e turp e faj tana bashk, e syte flak, me pas frik me e prek. Un e preksha, trupin e kishte te ndjeshem ncdo pik, te but, qafa shpatulllat krahet, vec u dridhte para se me u qi cdo her.
- U dridhte?, habitet Arta.

- Dridhej si dreq por jasht nuk lente gja. Biles nji her me tha dicka, fjal te paqarta por mua gjithcka me vinte "seks" prej saj, nuk pushosha tu e prek tu ja shtyp mishin. Merrte frum shpej e cekt, cfar kenaqsie me e ndje tu u dridh ngjit me mua. Hipte siper meje sa here e shtyja ngadal, u perplaste, sikur e ka pas ndrysh epshin e saj prej vitesh. Gati gjithmone ate rutine kena pas, dush si femi, seks si dashnore. I vinte trupi era shampo e mbushte tan dhomen me er te mir, cdo pik lagshti ne lekur me thirrte me e prek. Ajo e kishte si ves me fol gjat seksit por un rall e nigjoja vec i perplasesa fort tu e qi si me ken ne borxh, durt ne bel ne kofsh ne byth e mberthesha aty ne divan.
- Gjithmon keshtu rrinte?, pyet Arta me ngacmim. - Si parazite?

Ketu e kuptoj qe po behet xheloze, por po ngutet shume, sepse historia ka akoma. Dhe une vazhdoj...

- Her pas here kthente krytin mrapa, floket e lagun mi hidhte mbish shpin kur isha tu ja ba prej mrapa, dhe syt si me lot nga kanaqesia ekstaza e turpi. Ajo qeshte sa her i jepja fort e ja cosha deri ne bark, pastaj fillonte me marr frym shpejt dhe me jepte ndjesin se jena te vetmit njerz nbote, pa kufizimi e rregulla. Nxjesia e atyne momenteve, aroma e saj, uji qe i pikonte nga trupi e flokt, gjithcka ishte e ndezun dhe trupin e linte jasht kontrollit. Nganjeher kthehej prej meje, durt ne supe, her mbeshtetun her tu me terheq e shprehia peshperitjet gezimi - cdo moment e bante intensiv dhe te paharrushem.

- Interesant, ti sikur e kishe te pamenaxhushem... - peshperit Arta, ndersa mbeshtetet mbi super e mi edhe me ngrohte, e dalloj qe po ngrohet.

- Po kur bashim dush bashke..., vazhdoj une te flas per Ambren se dhe Arta e di qe e shijon. - Uji i ngroht i rridhte mbi trupin e bukur qe ka pas ajo. I lageshin kacurrelat e i ngjiteshin neper shpine, me cdo lvizje qe dukej ma e ndjeshme. Un e shtrengoja pran vetes, me durt ne supe ne shpatulla ne bel ne cica, tu i ndje dhe zemren tu i rreh. E puthsha ngadal ne qaf ne shpatulla pastaj siper gjoksit, tu i shiju lekuren e lagun e te ngroht. Asaj i bahej frymarrja e shpejt turpi si ikte kurr po dhe deshira e cmendun. Thoshte naj gja por trupin ma lshonte pa frena, se gjithcka i pelqete fort. Dridhej, sa her e preksha dridhej. Nji her e kisha perball e kapa prej belit e terhoqa fort, ma xuni karin te ngritun mes barkut tone dhe e shtrengonte, tu me than me za te ult "ma fut mrena". Un basha sikur se kuptoj ater ajo ma vente krytin ne shpatull, flokt e lagun mbi mua, un e puthja tan kohen ne qaf ne krah ajo merrte fryme si gazel ne kafaz. Dhe un kenaqesha tu e shtrengu ashtu te trupi jem, elegante ka ken, qeshte, me lete me kuptu sa e don ket gja. Mua me rritej epshi tu i marr ere e tu e ndje.

- Perdit vec ne dush rrinit? Nuk bashit seks?, me ngacmon Arta serish...

- Delshim edhe prej dushit, i them. - Ne mes dhomes. Se ajo ka ken vajz e guximshme. Mujte me leviz kollaj. Apo kur shikonim naj film, qe ma merrte ne goje pa e pa hic, syte ne televizor. Dhe mua me pelqete cdo gha me te, sidomos me ja vu durt neper trup, epsh i gjalle. Per seks kishte qejf doggie. Hypte ne kolltuk, me bythen nelt, e une ja basha ne forma te ndryshme, simas ritmit trupit saj. Dhe gjithmone kishte qejf me me prish me dor, as mrena as ne bark.

Arta degjon cdo detaj, syte te mbushur me kureshtje dhe epsh. E ndiej si dridhet ngjit me trupin tim tek supet e mia, sikur e djeg zjarri i Ambras, por dhe emocioni qe perjetoj une duke fole.

- Sa e nxeht historia, me thot. - Si ndihesh tia bash kete loj dikujt qe esht e huja?