Kur nje grua dashurohet, ajo nuk behet papritur nje person tjeter. Por ajo mund te filloje te ndryshoje disa gjera. Jo sepse partneri duhet ta riformatoje sipas deshires se tij, por sepse dashuria serioze sjell kompromis. Kur dy njerez vendosin te ndertojne nje jete bashke, nuk mund te vazhdojne te sillen sikur ekzistojne vetem ata.

Prandaj fjalia “me duaj per ate qe jam” duhet kuptuar me kujdes. Ne kuptimin e shendetshem, ajo do te thote: mos me kerko te heq dore nga karakteri, vlerat dhe dinjiteti im vetem qe te te pelqej. Por mund te kthehet edhe ne nje mburoje komode per dike qe nuk deshiron te beje asnje kompromis.

Nje grua mund te thote se nuk do te ndryshoje per askend. Mire. As nje burre nuk duhet te kerkoje nje grua qe te humbase veten per te. Por kur hyhet ne nje lidhje serioze, pyetja ndryshon. A je gati te ndryshosh ndonje zakon qe demton lidhjen? A je gati te lesh pas disa sjellje qe e lenduan partnerin? A je gati te besh sakrifica kur jeta e perbashket e kerkon?

Sepse dashuria nuk provohet vetem duke thene “te dua”. Provohet edhe nga gjerat e vogla qe njeriu pranon te beje ndryshe sepse tani ekziston dikush tjeter qe ka rendesi. Mund te jete menyra si flet, menyra si menaxhon konfliktin, menyra si shpenzon kohen apo menyra si vendos prioritete. Jo cdo ndryshim eshte nenshtrim. Disa ndryshime jane pjekuri.

Por edhe burri duhet te jete i kujdesshem ketu. Nese kerkon qe gruaja te ndryshoje gjithcka per t’iu pershtatur atij, nuk po kerkon dashuri. Po kerkon kontroll. Nuk mund te marresh nje person, ta riformatosh dhe pastaj te pretendosh se po shijon nje lidhje te shendetshme.

Ajo qe duhet te kerkosh eshte reciprociteti. Nese ti je i gatshem te heqesh dore nga disa zakone, te rregullosh disa gabime dhe te besh kompromis per nje te ardhme te perbashket, por ajo e konsideron cdo kerkese per kompromis si sulm ndaj lirise se saj, atehere problemi nuk eshte kush ka te drejte. Problemi eshte se dy njerezit mund te kene perkufizime krejt te ndryshme per partneritetin.

Prandaj “me duaj per ate qe jam” nuk duhet te jete as urdher dhe as justifikim. Mund te duash dike per ate qe eshte dhe perseri te presesh qe ai person te rritet bashke me ty. Nje lidhje e forte nuk kerkon qe njeri te zhduket per t’i bere qejfin tjetrit. Kerkon qe te dy te jene te gatshem te levizin.

Ne fund, nje grua qe te do nuk ka pse te ndryshoje identitetin per te te bere krenar. Por duhet te kete deshire te behet nje version me i mire i vetes bashke me ty, ashtu sic edhe ti duhet te jesh i gatshem te besh te njejten gje per te. Sepse dashuria e pjekur nuk thote “une jam keshtu, merre ose lere”. Ajo thote: “Kjo jam une, por nese do ndertoj nje jete me ty, jam gati te rritem bashke me ty.”