Shoku im, ka mundesi qe je duke e vendosur nje grua ne nje piedestal qe ajo vete nuk e ka kerkuar kurre. Ti mendohesh tri dite para se t’i shkruash, analizon cdo fjale qe do t’i thuash dhe ke frike te besh nje hap te qarte. Nderkohe, para teje mund te kene ardhur djem qe nuk kane pasur as gjysmen e dyshimeve qe ke ti.

Kjo nuk do te thote se ata kane qene me te bukur, me te zgjuar apo me interesante. Shpesh mund te kene qene thjesht me te drejtperdrejte. Nje djale qe nuk ka frike te afrohet, te flirtoje apo te propozoje nje takim e vendos veten ne loje. Ti mund te rrish duke pritur momentin perfekt, ndersa dikush tjeter e kap momentin qe ekziston.

Shume burra bejne nje gabim te cuditshem: imagjinojne se nje grua ka pasur gjithmone ne shtrat burrat me te mire qe ka takuar. Realiteti nuk funksionon keshtu. Zgjedhjet romantike nuk jane nje konkurs ku ne fund fitojne vetem me te zgjuarit, me te pasurit apo me te bukurit. Ndonjehere nje histori fillon sepse dy njerez ishin ne vendin e duhur, ne kohen e duhur, dhe njeri prej tyre pati guximin te beje hapin e pare.

Mund te kete pasur edhe burra qe sot ajo nuk do t’i zgjidhte perseri. Burra qe me kalimin e kohes i ka kuptuar me mire, qe nuk i kane lene ndonje pershtypje te mire ose qe thjesht ishin gabime te nje periudhe tjeter te jetes. Kjo nuk i ben ata me te vlefshem se ti. Por duhet te te beje te mendosh per nje gje: mos e ngaterro vleren tende me mungesen e guximit.

Sepse nese ti mendon se duhet te jesh perfekt para se te afrohesh, ke humbur qe ne fillim. Nuk ka nevoje te jesh burri me interesant ne dhome. Nuk ke nevoje te kesh fjaline perfekte. Dhe nuk ke nevoje te jesh i sigurt se ajo do te thote po. Mjafton te jesh i afte te pranosh mundesine e nje jo-je.

Guximi romantik nuk eshte te besosh se cdo grua do te te pranoje. Eshte te dish se mund te refuzohesh dhe perseri te besh hapin. Ky eshte ndryshimi mes nje burri qe pret leje nga rrethanat dhe nje burri qe merr pergjegjesi per deshirat e veta.

Por mos e kthe kete ne nje arsye per te mos respektuar kufijte e saj. Guximi nuk eshte presion. Nuk eshte insistim pasi ajo ka thene jo. Eshte qartesi: “Me pelqen. Do te doja te dilnim bashke.” Pastaj e pranon pergjigjen, cfaredo qofte ajo.

Prandaj, shoku im, mos u habit qe nje grua mund te kete zgjedhur ne te kaluaren burra qe ti i konsideron me pak te denje se vetja. Ajo nuk ka qene duke zhvilluar nje proces rekrutimi. Ka jetuar jeten e saj, ka bere zgjedhjet e saj dhe ndonjehere ka ndjekur momentin.

Nese sot te pelqen, mos u shqeteso aq shume per burrat qe kane ardhur para teje. Pyetja nuk eshte pse ajo u dha atyre nje shans. Pyetja eshte pse ti po i mohon vetes shansin per ta kerkuar tendin. Sepse ndoshta ajo qe te mungon nuk eshte bukuria, statusi apo karizma. Ndoshta thjesht te mungon ajo gje qe shume burra e kane pasur para teje: guximi per te thene ate qe duan.