Blog / Keshilla

Ne boten e sotme na thone se "e kaluara nuk ka rendesi", por ne mekaniken e shpirtit dhe te energjise, e kaluara eshte gjithcka. Kur vendos te lidhesh me nje femer qe ka pasur nje histori te gjate partneresh, ti nuk po hyn ne nje kopsht te virgjer, por ne nje territor ku cdo cep eshte i shkelur, i shenjuar, dhe i krahasuar.

Ti nuk do jesh kurre "Ti", por nje koleksion krahasimesh. Problemi me i madh nuk eshte numri, por standardi i fragmentuar. Cdo mashkull qe ka kaluar ne jeten e saj ka lene nje shije specifike. Njeri ishte i vemendshem, tjetri ishte dominues, nje tjeter ishte aventurier.

Kur ti je me te, ajo nuk te sheh si nje njesi unike. Pa vetedije, ajo te zberthen; Sjellja jote i kujton gjestet e atij qe e lendoi. Zeri yt i sjell ndermend pasionin e dikujt tjeter. Menyra si ti e prek krahasohet menjehere me eksperiencen me te nxehte qe ka pasur dikur.

Ti je gjithmone ne disavantazh. Ti nuk mund te jesh kurre i ploti, sepse ne mendjen e saj, dikush tjeter ka qene me i mire ne nje detaj te caktuar. Ti je thjesht pjesa e radhes ne mozaikun e saj te paplotesuar.

Seksi ne vetvete, me shume se kimi, eshte trashegimi. Ne jetojme ne nje kohe qe e quan seksin thjesht argetim, por harrojme peshen e tij ontologjike. Seksi nuk eshte vetem penetrim; eshte nje shkembim brutal energjie dhe informacioni.

Ne nivelin me te thelle, femra eshte nje marrese. Sa here qe ajo kryen marredhenie, ajo nuk merr vetem kenaqesi, por thith nje pjese te identitetit, energjise dhe, ne nje kuptim metaforik e biologjik, gjurmen e atij mashkulli. Kur nje femer ka pasur shume partnere, ajo mbart nje kaos energjitik. Ajo eshte nje magazine kujtimesh trupore dhe shpirterore qe nuk i perkasin asaj, e rrjedhimisht, as ty.

Idealizimi thyhet dhe pritshmerite behen toksike nga nderrimet e partnereve. Me cdo lidhje te re, aftesia per tu mahnitur zbehet. Per nje femer me shume histori, magjia e fillimit eshte nje film qe e ka pare dhjetera here. Ajo i di batutat, i di levizjet, i parashikon hapat.

Ti po perpiqesh ti dhurosh boten, por ajo e ka pare ate bote te servirur ne forma te ndryshme me pare. Kjo krijon nje lloj imuniteti ndaj dashurise se vertete. Pritshmerite e saj nuk jane me njerezore, por jane ndertuar mbi pjeset me te mira te personave te ndryshem, duke krijuar nje "Frankenshtajn te idealizmit" qe asnje mashkull real nuk mund ta kenaqe.

Dhe kush po fle me ty ne te vertete? Kur fiket drita dhe mbeteni vetem, pyet veten: Kush eshte ne ate dhome? A eshte ajo, apo jane edhe fantazmat e gjithe atyre qe e kane poseduar para teje? Kur ajo te sheh ne sy, a po te sheh ty, apo po kerkon te ti ate qe i mungon nga dikush tjeter?

Por une besoj te forca e unikes. Nje lidhje e vertete kerkon hapesire te paster per tu ndertuar. Kur hapesira eshte e zene nga dhjetra kujtime e krahasime, ti nuk po nderton nje keshtjelle, po perpiqesh te rregullosh nje germadhe ku dikush tjeter ka jetuar para teje.