Kenaqesia e te parit te shkelqeje, femren qe e ke pare te zhveshur
Dje, 11:20
Kenaqesia e te parit te shkelqeje nje femer qe e ke pare dikur te zhveshur, nuk eshte thjesht nje ndjesi fizike apo nje kujtim i nje momenti intim; eshte me teper nje perzierje e kujteses, e imagjinates, dhe e nje lloj respekti te heshtur qe lind kur dy njerez kane ndare nje cast te zhveshur jo vetem emocionalisht por edhe fizikisht. Ajo qe mbetet nuk eshte vetem imazhi i trupit, por nje jehone e asaj afersie qe, ne menyren e vet, e ka zhveshur edhe shpirtin.
Ne thelb, kjo kenaqesi lidhet me menyren se si njeriu e perjeton intimitetin. Kur ke pare dike ne nje gjendje kaq te pambrojtur, krijohet nje kujtese qe nuk sillet vetem rreth deshires, por edhe rreth nje lloj besimi te ndersjelle. Dhe kur e sheh ate person te shkelqeje me vone, profesionalisht apo qofte thjeshr ne menyren si ecen, si buzeqesh, si flet apo si rrezaton vetebesim, mendja rikthen pa zhurme ate moment privat, duke e lidhur bukurine e jashtme me nje histori me te thelle qe vetem ti e njeh nga nje kend tjeter.
Ka nje lloj kenaqesie diskrete ne kete perjetim. Nuk eshte poseduese, nuk eshte e zhurmshme, por me teper e brendshme dhe reflektuese. Eshte si te mbash nje sekret te bukur qe nuk kerkon te shprehet, por qe ndikon ne menyren se si e percepton personin. Kjo e ben shikimin te vecante, te kujdesshem, dhe shpesh edhe me te respektueshem se nje shikim tjeter. Sepse nuk sheh vetem nje imazh publik, por edhe nje fragment te nje historie qe ka ndodhur ne nje hapesire private.
Ne nje nivel tjeter, kjo ndjesi lidhet edhe me menyren se si kujtesa nderton lidhje emocionale. Truri nuk e ndan lehtesisht trupin nga perjetimi emocional; perkundrazi, i nderthur ato. Prandaj, kur rikthehet kujtimi i nje momenti te tille, nuk rikthehet vetem nje pamje, por edhe atmosfera, ndjesia e afersise, dhe ndoshta edhe nje lloj emocioni qe nuk kerkon shpjegim. Dhe kur ajo femer shfaqet para teje, e sigurt dhe e gjalle, ky kujtim i brendshem duket sikur i jep nje dimension shtese perceptimit te saj.
Ne fund, kenaqesia qe vjen nga nje perjetim i tille nuk eshte thjesht vizuale apo nostalgjike. Eshte nje nderthurje e respektit, kujteses dhe perceptimit personal. Ajo te kujton se bukuria nuk eshte vetem ajo qe shihet ne siperfaqe, por edhe ajo qe ruhet ne heshtje brenda njeriut qe e ka perjetuar. Dhe kjo nuk ka nevoje te thuhet, por thjesht te ndihet.
© 2015 - pasion.al | autoresia, te drejtat, dhe kontakti | version minimal