Ka fantazi qe grate i pranojne me lehte ne shoqeri dhe ka te tjera qe i mbajne per vete, jo domosdoshmerisht sepse nuk i duan, por sepse kane frike nga menyra se si do te gjykohen. Ne shume raste, fantazia nuk ka te beje vetem me seksin. Ka te beje me rolin qe nje grua do te provoje per pak kohe, larg imazhit qe duhet te mbaje cdo dite.

Nje prej tyre eshte deshira per t’u dominuar. Jo sepse do te humbase kontrollin mbi jeten e saj, por sepse mund te jete lodhur duke qene ajo qe kontrollon gjithcka. Ne nje moment intimiteti, ideja qe dikush tjeter merr drejtimin mund te jete terheqese pikerisht sepse nuk kerkon prej saj te vendose, te organizoje apo te mendoje per gjithcka.

Pastaj eshte fantazia e te qenit e pushtuar nga deshira e dikujt. Ka nje ndryshim mes te qenit e dashur dhe te ndjesh se dikush te deshiron me nje intensitet te jashtezakonshem. Per disa gra, kjo eshte ajo qe mungon ne marredheniet e gjata: jo dashuria, por ndjesia se ende jane objekti i nje terheqjeje te forte.

Seksi ne publik eshte nje tjeter fantazi qe mund te duket me e guximshme nga sa do ta pranonin. Shpesh nuk eshte vendi ai qe terheq, por rreziku. Ideja se po ben dicka qe duhet te mbetet private, ndersa bota vazhdon normalisht disa metra larg, krijon ate lloj tensioni qe nje rutine e zakonshme nuk e jep.

Ka edhe nje fantazi qe duket kontradiktore: te injorohet. Jo ne kuptimin e keqtrajtimit, por te mos jete gjithmone ajo qe kerkon vemendje. Per disa gra, terheqese eshte pikerisht ideja se nje burre nuk po perpiqet me deshperim ta impresionoje. Pak distance mund ta beje vemendjen e tij me te vlefshme kur ajo me ne fund vjen.

Pastaj eshte deshira per shume seks, nje fantazi qe shpesh fshihet pas nje imazhi te kontrolluar. Nje grua mund te jete shume me e hapur ne deshirat e saj sesa imazhi qe shfaq ne shoqeri. Problemi eshte se shume njerez ende presin qe nje grua ta deshiroje seksin ne menyre te qete, te matur dhe pothuajse te programuar. Realiteti eshte me i komplikuar.

Validimi eshte nje tjeter pjese e kesaj historie. Te ndihesh e bukur, e deshiruar, e vecante. Jo thjesht te degjosh nje kompliment, por te ndjesh se dikush te sheh dhe te zgjedh pikerisht ty. Per disa gra, kjo mund te jete me e fuqishme se vete akti romantik. Dhe ironia eshte se nje person mund te kete nje vetebesim te madh ne publik dhe perseri te kerkoje kete validim ne privat.

Dhe ne fund eshte fantazia e te qenit princeshe. Te mos jesh ajo qe kujdeset per gjithcka. Te perkujdesesh, te organizosh, te punosh, te zgjidhesh problemet dhe pastaj, per pak kohe, te lejosh dike tjeter te kujdeset per ty. Jo domosdoshmerisht per para apo luks, por per ate ndjesine e rralle se nuk ke pse te luftosh per vemendje. Ajo thjesht te jepet.

Ndoshta kjo eshte arsyeja pse keto fantazi nuk rrefehen gjithmone. Jo sepse jane aq te erreta sa duken, por sepse shume prej tyre bien ndesh me imazhin qe nje grua mendon se duhet te mbaje. E forta do te dorezohet. E rezervuara do te kerkoje me shume. Ajo qe pretendon se nuk i intereson vemendja do te kerkoje validim. Dhe princesha moderne, qe mund te beje gjithcka vete, ndonjehere thjesht do qe dikush tjeter t’i thote: sonte nuk ke pse te merresh me asgje.