Ne epoken e digjitalizuar te takimeve ku nje marredhenie e re apo nje shkembim flirtues eshte vetem nje rreshqitje gishtash larg, shpesh e gjej veten duke diskutuar me te dashuren time per psikologjine e lidhjeve moderne dhe per kete fenomen qe po behet gjithnje e me i pritshem ne jeten tone dite per dite, i cili njihet si strategjia e opsionit rezerve apo e ashtuquajtura “backup option”. E kam pare shpesh kete ide te qarkulloje neper rrjete sociale te etiketuara me emertime te ndryshme si kodi i djemve te keqinj apo si keshilla psikologjike per te mbrojtur vetevleresimin, ku propozohet nje teze qe ne pamje te pare duket shume praktike por qe ne thelb ka nje ndikim tejet te thelle ne menyren se si ne ndertojme intimitete dhe pasion me partneret tane. Kjo ide te sugjeron qe te mos jesh kurre i vetem, por te mbash gjithmone disa opsione dytesore ne distance te sigurt thjesht per pershendetje e biseda te lehta pa asnje lloj lidhjeje emocionale, ne menyre qe te mos mbetesh kurre bosh apo i shkaterruar nese gjerat me partneren kryesore deshtojne papritur. Me ka bere te reflektoj gjate kjo mbrojtje e pretenduar, sepse ne pamje te pare kjo gje shitet si nje manover e mencur per te kontrolluar emocionet tona dhe per te mos u dukur kurre ne syte e partneres si nje mashkull nevojtar apo i varur nga ajo, por kur e zbuloj me kujdes nga fasada e racionalizimit, kuptoj se kjo gje vret pikerisht ate qe une apo cdo mashkull tjeter duhet te kerkojme me shume ne nje marredhenie, pasionin e vertete, intimitetin seksual dhe besimin e plote.

Kur mundohem te zberthej bazen se pse dikush zgjedh te ndjeke kete strategji, kuptoj se ne thelb te ketij veprimi nuk qendron asnje lloj fuqie apo vetebesimi real, por qendron pikerisht frika e madhe nga braktisja. Kur shoh meshkuj apo femra qe vendosin te mbajne kandidate ne hije, e kuptoj se ata nuk po shfaqin ndonje force emocionale te jashtzakonshme, madje as zgjuarsi per tu vleresuar, por thjesht po perdorin nje mekanizem mbrojtes te ushqyer nga pasiguria ose nga zhgenjimet e meparshme qe u kane lene plage ne shpirt. Teza qe pretendon se duke pasur kontakte dytesore ti nuk behesh i varur nga disponimi apo nga kohezgjatja e pergjigjeve te partneres dhe se me kete ftohtesi ruan nje lloj misteri qe shton respektin, ne te vertete me duket nje paradoks i madh. Psikologjia e terheqjes me ka treguar gjithmone se ftohtesia e rreme mund te krijoje nje interes te kohes se shkurter, por ajo vret ne menyre te pashmangshme pasionin afatgjate. Sepse pasioni i vertete kerkon pranine time te plote ne moment, e kur mendja ime ruan gjithmone nje dalje emergjence ne prapaskene, une nuk jam kurre i pranishm me te gjithe qenien time as ne dhomen e gjumit e as ne bisedat me te thella qe bej me partneren time.

Sipas mendimit tim intimiteti seksual dhe emocional kerkon ate qe shume njerez i frikesohen me se shumti, vulnerabilitetin apo gatishmerine per tu hapur plotesisht me te gjithe rrezikun qe bart mundesia e lendimit. Kur une zgjedh te luaj me jasteke ajri rreth e rrotull, ne fakt po ndertoj nje mur te padukshem mes meje dhe femres qe kam ne krahe. Kjo gje e gerryen pasionin seksual sepse seksi me eksploziv dhe lidhja me e thelle fizike ndodhin pikerisht atehere kur te dy partneret jane plotesisht te dorezuar te njeri tjetri pa asnje rezervim. Nese nje pjese e energjise sime mendore apo emocionale shperndahet te mesazhet siperfaqesore me opsionet e mia rezerve, ngarkesa erotike e marredhenies sime kryesore fillon te zbehet pa e kuptuar fare. Per me teper, e gjithe kjo strukture bazohet mbi fshehtesine sepse po ti zbulohej partneres ekzistenca e ketyre opsioneve, ajo do te humbiste menjehere besimin dhe respektin, gje qe deshmon se nje marredhenie e tille eshte e ndertuar qe ne krye te heres mbi hipoteken e deshtimit te saj. Ne te njejten kohe kjo sjellje me duket edhe nje objektifikim i te tjereve, sepse personat qe mbahen ne rezerve nuk po shihen si qenie me ndjenja por si mjete mbrojtese per te ushqyer apo mbrojtur egon time ne kohe krize.

Une besoj se ka nje dallim rrenjesor mes nje personi qe ka nje autonomi te shendetshme personale dhe nje personi qe mban opsione te fshehta ne hije. Autonomia e vertete per mua do te thote qe une jam nje individ i kompletuar qe kam punen time, pasionet e mia, hoby-t dhe rrethin tim shoqeror ku gjej mbeshtetje, e nese lidhja ime perfundon une e perjetoj dhimbjen por e di se jam i afte te qendroj ne kembe pa pasur nevoje te vrapoj menjehere te nje zevendesuese – e nese e dua, ajo sdo jete larg. Por strategjia e opsionit rezerve me duket thjesht nje varesi e maskuar si force, ku personi nuk di te rrije me vetveten dhe me mundesine e humbjes, e prandaj krijon jasteke artificiale per te mos ndjer kurre zbrazetine. Ne fund te dites besoj se lojerat e kontrollit dhe te egos mund te sherbejne per te mbrojtur siperfaqesisht vetevleresimin, por ato jane armiku me i madh i pasionit autentik. Te dashurosh dhe te perjetosh intimitete te thella do te thote te pranosh rrezikun e plote, sepse kur nuk rrezikon asgje, perfundon duke mos fituar asgje me vlere reale ne jeten tende sentimentale.

Nje nga dinamikat me komplekse dhe shpesh te paperfolura ne marredheniet moderne eshte disbalanca e pervojave seksuale dhe emocionale ne hapat e pare te jetes, ku shumica e djemve nuk perjetojne kurre perpara moshes njezet e ca vjecare ate qe shume vajza e kane perjetuar tashme si norme. Kjo mosperputhje ne sahatin e pervojes krijon nje hendek te madh psikologjik qe me vone perkthehet ne menyren se si te dyja gjinite e menaxhojne te kaluaren e tyre. Perderisa shoqeria vazhdon te aplikoje nje standard te dyfishte ku te njejtat sjellje rrisin vleren perceptuese te nje mashkulli dhe zvogelojne ate te nje femre, rezultati eshte i pashmangshem, sepse djemte mburren per arritjet e tyre, ndersa vajzat zgjedhin ta fshehin historine.

Pasi perballen me kete presion social dhe me pritshmerite e partnereve te ardhshem, historia e shume femrave i nenshtrohet nje procesi te kujdesshem filtrimi, ku ajo pastrohet, modifikohet dhe maskohet per t’iu pershtatur kornizave te pranueshme. Nuk behet fjale thjesht per mungese sinqeriteti, por per nje mekanizem mbrojtes social qe shmang gjykimet e ngurta. Kur i kalojne te tridhjetat, narrativa ndryshon dhe fillojne justifikimet racionale se kane qene te reja, se kane bere gabime ose se kane qene thjesht te vetmuara. Por per mashkullin qe hyn ne nje marredhenie serioze ne kete faze, problemi real nuk eshte thjesht numri apo e kaluara si shifer, por fantazma e asaj qe ai nuk e njeh dhe nuk mund ta provoje me.

Nese ne te tridhjetat nje mashkull kerkon te ndertoje dicka te qendrueshme, ai shpesh pa e ditur futet ne kompeticion me nje faze te se shkuares se saj qe nuk mund ta arrije kurre. Aty hyjne pervojat e cmendura dhe impulsive, eksperimentet pa frikera, pa rregulla dhe pa kalkulime te se ardhmes, marredheniet qe nuk kane pasur asnje lidhje me dashurine apo perkushtimin, por jane udhehequr nga epshi i paster ne nje moshe kur truri dhe emocionet kerkonin vetem adrenaline. Pas kesaj moshe, faza e eksperimentimit konsiderohet e mbyllur dhe femra hyn ne nje faze te re ku prioritet nuk eshte me stuhia, por qetesia dhe siguria, duke i ofruar partnerit aktual pjekuri dhe stabilitet, por duke lene natyrshem jashte intensitetin e eger te epshit rinor.

Arsyeja pse femra zgjedh ta fshehe ose ta zbute kete te kaluar lidhet drejtperdrejt me mbrojtjen e perceptimit te partnerit dhe ruajtjen e stabilitetit te marredhenies. Ajo e di se mashkulli do ta kishte te pamundur ta perballonte psikologjikisht krahasimin me pervojat e saj me impulsive dhe te papermbajtura. Duke e maskuar te kaluaren, ajo i lejon atij te jetoje ne iluzionin e nevojshem se ai eshte me i miri, me i rendesishmi ose pika kulminante e jetes se saj intime. Ne fund, ky nuk eshte thjesht nje debat moral mbi te miren apo te keqen, por nje kompromis i heshtur psikologjik ku femra fsheh pervojat e saj me te cmendura per te ruajtur paqen e sotme, ndersa mashkullit i mbetet te pranoje versionin e pjekur te saj, duke zgjedhur te mos germoje ne hijet e nje te shkuare qe nuk e ndryshon dot.

E di qe e di,
Se si rrezet e diellit te ndjekin rruges,
Prej buzeqeshjes njome shtrire pergjat’ buzes,
Prej syve te shkruar nga dora e t’bukures,
Prej trupit gdhendur qe largon turpet.

E di qe e di,
Se si lekura jote fton duart pa fjale,
Si nje zjarr i heshtur qe pret flaken i ndale,
Me cdo pore tenden si nje bote e gjalle,
Ku epshi dhe hiri thurin nje perralle.

E di qe e di,
Zjarrin tend qe vlon flaken si nje det,
Kthesen e ijeve qe shkundet per ta preke,
Egersine brenda teje qe butesine e vret,
Dhe cdo prekje e jotja asht nje mekat qe thrret.

E di qe e di,
Qe dikush te sheh me shume se lejon ti

Ajo qe dikur konsiderohej thjesht nje nenkulture e izoluar ne internet, sot po shnderrohet ne nje nga dukurite me te perfolura te stilit dhe estetikes bashkekohore. Moda e femboy – qe nderthur elemente tradicionale te veshjeve femerore me trupin dhe identitetin mashkullor – ka kapercyer kufijte e rrjeteve sociale per te prekur pistat e modes dhe bisedat mbi psikologjine e terheqjes. Por pertej pelhurave te lemuara, fustanave minimale apo aksesoreve delikate, lind nje pyetje mjaft komplekse: cfare e ben kete dukuri kaq joshese per shume burra? Terheqja nuk lidhet vetem me estetiken pamore, por prek fije te thella te psikologjise njerezore, deshirave te fshehura dhe dinamikave te pushtetit.

Ne qender te kesaj magjepsjeje qendron mashkulloriteti ne kontrast, nje loje vizuale dhe konceptuale qe thyen pritshmerite e zakonshme. Kur linjat e forta fizike te nje burri gershetohen me pelhura te buta, me minifunde apo me detaje qe zakonisht i vishen femerores, atehere krijohet nje tension estetik mjaft i fuqishem. Per shume vezhgues, ky kontrast eshte nje forme arti i gjalle ku e ashpra takon te brishten. Bukuria e ketij stili nuk qendron te perpjekja per tu dukur plotesisht si femer, por te ruajtja e vetedijshme e elementeve mashkullore nen nje shtrese elegance femerore. Eshte pikerisht ky dualitet qe krijon nje magnetizem te vecante, pasi truri njerezor eshte natyrshem i terhequr nga paradokset e bukura visuale.

Nje tjeter dimension mjaft i fuqishem eshte ai qe mund te quhet “allurimi”, apo joshja e adhurimit absolut. Permes kesaj menyre te shprehuri, krijohet nje hapesire ku vemendja, perkedhelja dhe adhurimi pamor marrin rolin kryesor. Moda e femboy shpesh mbart nje energji qe fton tjetrin ta vleresoje, ta adhuroje dhe ta ngreje ne piedestal subjektin per kurajen dhe bukurine e tij shprehese. Burrat qe terhiqen nga kjo estetike shpesh gjejne nje kenaqesi te thelle te roli i adhuruesit, ku joshja nuk bazohet te dominimi i ashper, por te perkushtimi ndaj nje bukurie qe kerkon te shijohet dhe te mbrohet. Ky lloj allurimi ofron nje ikje nga marredheniet e ftohta ose rutinore, duke e kthyer terheqjen ne nje rit thuajse mistik adhurimi.

Kjo pervoje lidhet ngushte edhe me conceptin e indulgjences, domethene dorezimin perballe kenaqesise absolute pa peshen e gjykimeve shoqerore. Te jesh i terhequr nga moda e femboy do te thote te lejosh veten te shijoje dicka qe shkel rregullat e ngurta se si duhet te duket deshira. Per shume burra, kjo perfaqeson nje luks emocional dhe vizual: lirine per te shijuar finesen, ngjyrat dhe teksturat pa u ndjere te kufizuar nga normat e vjetruara te gjinise. Eshte nje forme vete-kenaqesie ku lejohet thyerja e tabuve, duke e kthyer terheqjen ne nje feste te shqisave ku vetem bukuria dhe ndjesia e castit kane rendesi.

Megjithate, pas ketsaj magjepsjeje fshihet nje mekanizem mjaft me i lashte, ku xhelozia dhe konsumi i siperfaqshem zbulojne anen me regresive te kesaj dukurie. Ne thelb, kjo dinamike nuk eshte asgje me shume se nje riciklim i te njejtave sjellje qe dikur rrethonin kulturen e eskortave. Bota eshte ngopur tashme nga estetika e konsumuar e vajzave te persosura te rrjeteve sociale apo sherbimeve premium, duke e bere ate model te parashikueshem dhe pa asnje shije rebelimi. Ne kete kontekst, moda e femboy nuk perfaqeson ndonje evolucion, por nje regress estetik e moral: nje kthim te fetishizimi i nje objekti te ri deshire thjesht sepse tregu i vjeter u konsumua plotesisht. Xhelozia ketu vepron si nxites posesiv per te zoteruar dicka eskluzive, por kjo forme joshjeje mbetet e njejta marredhenie siperfaqesore transaksionale, ku bukuria blihet, konsumohet, dhe hidhet tej sapo te dale forma e ardhshme e stimulimit vizual.

Nuk ekziston nje gje e tille si nje “femer pa pasion seksual”. Nese ajo nuk eshte duke fjete me ty, zakonisht do te thote se po zgjedh dike tjeter. Mund te jete nje ish-partner i saj, nje djale qe ka njohur ne Tinder, nje koleg pune, apo pikerisht ai djali per te cilin te ka thene te mos shqetesohesh kurre.

Femrat nuk e shtypin apo e fikin seksualitetin e tyre fare. Ajo qe ato bejne ne te vertete eshte se e ruajne dhe e falin ate vetem per ata meshkuj qe i mbushin me nje desire te vertete e te sinqerte. Terheqja eshte ajo qe ndryshon gjithcka ne dinamiken midis dy personave.

Ajo e njejta femer qe duket e ftohte, e larget apo plotesisht e pashqetesuar dhe e painteresuar me nje mashkull, mund te shendrrohet lehtesisht ne nje femer pasionante, te afert dhe te fiksuar pas nje mashkulli tjeter. Mesimi kryesor ne te gjithe kete lemsh nuk eshte te fajesosh femrat apo sjelljen e tyre. Mesimi i vertete eshte qe te punosh me veten dhe te behesh pikerisht ai mashkull te cilin ajo nuk mund ta injoroje dot.

Sipas kendveshtrimit tim, shpesh ne biejme ne kurthin e arsyetimeve te rreme duke mbrojtur karakterin tone personal apo te femres qe kemi perballe, ne vend qe te shohim realitetin ne sy. Kur nje femer shfaq ftohtesi ose distancim ne nje iluzion marredhenieje, nuk eshte sepse ajo ka humbur aftesine per te dashuruar apo per te ndier pasion. Ne te vertete, kjo ftohtesi eshte thjesht nje sinjal i qarte se dinamika e terheqjes ka humbur balancen dhe se prania jote nuk po zgjon me ate qe nevojitet.

Shumica e meshkujve bejne gabimin e madh duke tentuar te logjikojne apo te negociojne me ndjenjat. Ata presin qe vemendja, respekti apo pasioni te dhurohen si shperblim per te qenit “i mire” ose “i pranishim”. Por terheqja njerezore nuk funksionon me kontrata apo me obligime morale; ajo ushqehet nga misteri, vetebesimi, standardet e larta personale, dhe menyra se si nje mashkull e prezanton veten ne bote.

Ne fillimet e nje lidhjeje, gjithcka duket si nje vallezim i bukur ku te dy partneret levizin nen te njejtin ritem. Por, me kalimin e kohes, pa e kuptuar, deshira per ta mbajtur tjetrin sa me afer, per ta permiresuar apo per te siguruar te ardhmen, mund te devijoje ne nje terren te rrezikshem: ate te imponimit.

Kur fillon ti imponohesh mashkullit qe ke ne krah, qofte me vendime te marra ne menyre te njeanshme, me sjellje kontrolluese, me urdhra te maskuara si keshilla, apo edhe me biseda te perseritura qe ai qartazi nuk eshte gati ose nuk deshiron ti beje, rezultati eshte pothuajse gjithmone i njejte. Ai nuk ndryshon; ai thjesht mbyllet ne vetvete dhe largohet.

Le te zbulojme pse ndodh kjo dinamike dhe si mund ta shpetojme komunikimin ne cift perpara se te jete teper vone.

Meshkujt, nga natyra e tyre psikologjike, kane nevoje te ndihen te vleresuar, te dobishem dhe, mbi te gjitha, te lire ne vendimet e tyre. Kur nje grua fillon te marre vendime per te dy pa e konsultuar, ose kur i flet me nje ton urdherues, ai nuk sheh me nje partnere, por nje epror. Ai ka nevoje te kete autonomi mbi lidhjen dhe nese kjo nuk ndodh, futet ne loje mekanizmi i mbrojtjes; perballe autoritetit apo kontrollit, reagimi i pare instinktiv i nje mashkulli nuk eshte bindja, por rezistenca e heshtur. Kur ndjen se liria e tij po cenohet, ai fillon te terhiqet mbrapsht per te mbrojtur autonomine e vet.

Bisedat, nuk duhet te kthehen ne gjyqe. Te gjithe e dime se komunikimi eshte kyci. Por ka nje dallim te madh mes komunikimit dhe imponimit te bisedave. Nese e detyron partnerin te flase per tema te renda (si martesa, financat, apo gabimet e se kaluares) ne momente kur ai eshte i lodhur apo i papergatitur, biseda kthehet ne presion.

Kur nje mashkull gjendet vazhdimisht nen dritat e nje pyetesori qe nuk e deshiron, ai zgjedh rrugen me te shkurter per ti shpetuar konfliktit: Mbylljen ne vetvete. Ai thote “Po, ke te drejte” thjesht per ti dhene fund bisedes, por emocionalisht largohet me milje larg.

Sepse vjen nje moment, qe distanca mbetet si e vetmja hapesire per te marre fryme. Kur sjelljet e tua i diktojne se si duhet te veproje, si duhet te vishet, me ke duhet te rrije apo si duhet te mendoje, lidhja pushon se qeni nje oaz i sigurt dhe kthehet ne nje kafaz.

Nese ai ndjen se nuk mund te jete vetvetja pa u gjykuar apo pa u urdheruar, ai do te kerkoje ajer diku tjeter:

• Do te qendroje me shume ore ne pune.
• Do te gjeje strehe te miqte apo hobet e tij.
• Do te jete i pranishem fizikisht, por plotesisht i ftohte dhe i pakonstruktueshem shpirterisht.
• Ne fund, do te gjeje nje tjeter femer qe i jep rehati.

Por e ka nje zgjidhje edhe kjo situate; kalimi nga imponim ne bashkepunim. Dhe nese e gjen veten ne kete pershkrim, mos u paniko. Shpesh imponimi vjen nga nje vend dashurie apo ankthi per te mos e humbur tjetrin. Por, per te ndryshuar kursin e lidhjes, duhen bere disa hapa pas:

• Ne vend te “Duhet ta bejme kete!”, provo “Si mendon nese veprojme keshtu?”. Perfshirja e tij ne vendimmarrje e ben te ndihet i vleresuar.
• Nese ai te thote “Nuk kam deshire te flas tani”, mos e shtyj me tej. Jepi kohe. Meshkujt shpesh kane nevoje ti procesojne gjerat vetem perpara se ti shprehin.
• Dashuria e vertete nuk kerkon te rimodeloje tjetrin sipas skicave tona. Sa me shume ti lejosh hapesire te jete vetvetja, aq me shume ai do te deshiroje te afrohet me ty.

Ne dashuri, ashtu si ne fizike, cdo aksion sjell nje reaksion. Sa me shume force dhe presion te ushtrosh per ta mbajtur nje mashkull pas vetes me rregulla e imponime, aq me te madhe do ta krijosh shtysen qe ai te largohet. Hapja e rruges, mirekuptimi dhe respektimi i hapesires se tij nuk te bejne me pak te rendesishme, perkundrazi, te bejne gruan ne krahet e se ciles ai do te doje te kthehet gjithmone.

E ke kuptuar qe disa njerez kane fantazi pornografike qe thone se ne jete sdo i provonin kurre? Sado e cuditshme tingellon kjo, ka disa arsye kryesore pse ndodh kjo ndarje:

Truri i njeriut e trajton pornografine si nje forme argetimi dhe stimulimi vizual, jo si nje udhezues moral apo politik per jeten. Mund te pelqesh nje zhaner te caktuar ne ekran sepse te duket eksitues vizualisht, pa pasur deshire qe ai zhaner te perkthehet ne strukturen tende shoqerore ose ne bindjet e tua ideologjike ne jeten e perditshme.

Shume meshkuj heteroseksuale (nese flasim nga ky kendveshtrim, pershembull) preferojne pornografine me lesbike sepse ajo perjashton plotesisht pranine e nje mashkulli tjeter ne ekran. Per ta, fokusi mbetet 100% te trupi i femres. Kjo preference eshte thjesht nje stimulim seksual vizual dhe nuk lidhet me mbeshtetjen e tyre per levizjet shoqerore ose te drejtat LGBT ne jeten reale.

Njerezit kane aftesi te ndajne jeten e tyre ne “kuti” te ndryshme:

• Kutia private/seksuale: Ku rregullat morale apo sociale shpesh pezullohen per hir te eksitimit.
• Kutia publike/shoqerore: Ku vlejne bindjet personale, rrethi shoqeror, kultura dhe tradita.

Ne permbledhje, eshte plotesisht e mundur sepse truri i ndan deshirat instinktive vizuale (cfare te eksiton ne moment) nga bindjet racionale dhe vlerat morale (si mendon se duhet te jete shoqeria). Pornografia konsumohet si fantazi, ndersa qendrimi ne jeten reale bazohet ne parime, kulture ose ideologji.

Ne teorite e marredhenieve moderne, ekziston nje fenomen sa toksik, aq edhe gjenial ne menyren e tij qe shpesh po emertohet si “ndarja konstruktive”.

Ndryshe nga ndarjet klasike ku dy njerez ulen dhe thone “Kjo lidhje nuk funksionon me”, sot ka lindur nje trend i ri, vecanerisht nga vajzat: Strategjia e terheqjes pasive. Ne vend qe te marrin pergjegjesine e ndarjes dhe te perballen me dramen, lotet apo ndjenjen e fajit, shume vajza zgjedhin nje rruge me te gjate, por me te sigurt. Ato fillojne dhe sillen keq, derisa djali lodhet dhe detyrohet ti jape fund vete.

Si funksionon kjo taktike dhe cilat jane fazat e saj?

E para eshte faza e ftohjes graduale

Gjithcka nis me detaje te vogla. Pergjigjet ne WhatsApp qe dikur ishin te menjehershme dhe plot emoji, kthehen ne “Ok”, “Po”, ose thjesht lihen ne Seen per ore te tera me justifikimin e zakonshem: “Isha e zene”. Planet per tu takuar anullohen ne minuten e fundit ose zevendesohen gjithmone me dalje ne grup. Mesazhi i nenkuptuar eshte: “Nuk je me prioritet”, por pa e thene me ze te larte.

Pastaj vjen krijimi i konflikteve nga asgjeja

Nese djali perpiqet te afrohet ose te kerkoje llogari per ndryshimin e sjelljes, nis faza e dyte: irritimi. Cdo gje qe ai ben apo thote fillon te ngacmoje nje debat. Menyra si flet, si vishet, apo edhe nje shaka e thjeshte kthehet ne arsye per tu merzitur. Vajza fillon te shfaqe nje pakenaqesi te vazhdueshme, duke e bere djalin te kete kujdes mos shkeli derrasen e kalbur.

Ne fund vjen transferimi i fajit

Kjo eshte pikerisht pjesa ku ndarja behet konstruktive per vajzen. Nese djali shpreh lodhje apo merzitje nga kjo situate, roli i viktimes ndryshon krah. Pergjigjet e saj kthehen ne:
“Ti po e zmadhon”
“Ti je bere shume xheloz/toksik”
“Nese nuk te pelqen si jam, ti e di cfare duhet te besh…”

Qellimi eshte i qarte: presioni psikologjik rritet aq shume, sa qe barra e vendimit te madh ti kaloje djalit. Dhe kjo ndodh se nuk behet fjale gjithmone per ligesi, por shpesh per mungese kuraje emocionale. Vajzat qe zgjedhin kete rruge zakonisht duan te shmangin:

* Ndjenjen e fajit: Duke mos qene ato qe thone fjalen e fundit, e bindin veten se nuk e prishen ato lidhjen.
* Konfrontimin direkt: Perballja me dike qe te do dhe qe mund te lendohet kerkon nje pjekuri te larte emocionale.
* Historine pas ndarjes: Per boten e jashtme apo rrethin shoqeror, tregimi do te jete: “Ai u lodh dhe me la”, duke ruajtur keshtu imazhin e tyre te paster.

Ne fund, strategjia rezulton e suksesshme. Djali, i gjendur ne nje ambient vazhdimisht armiqesor, ku ndjen se cfaredo qe te beje nuk mjafton, arrin ne piken e ezaurimit total. Ai merr vendimin qe ajo kishte muaj qe e priste: jep doreheqjen nga marredhenia.

Ndarja konstruktive mund te jete komode per ate qe e fillon, por per ate qe e peson – eshte nje proces i ngadalte dhe rraskapites. Ne nje bote ku komunikimi i hapur po zevendesohet nga lojerat psikologjike, ndonjehere gjeja me trimerore dhe me me respekt qe mund te bejme per dike qe e kemi dashur, eshte thjesht ti themi te verteten – sado e dhimbshme qofte ajo.

Pas asaj nate plot shi ne Pedonale, dicka brenda meje ndryshoi. E di qe grepi eshte i hedhur, por vendos te luaj me karten me te rrezikshme: mashkullin kopetent e pa mungesa. Dhe per disa dite me radhe, kaloj qellimisht para punes saj ne qoshe te rruges kryesore. Kaloj ngadale, aq sa ajo te dalloje makinen time permes xhamit. Ndonjehere kthej koken dhe e shoh teksa rri pas banakut, por nuk ndaloj. Nuk hy as per te marre nje uje sic kam bere cdo pasdite, as per ti bere ato komplimentet e mia te lehta cdo mbremje. Genjejne vetem dritat e bardha mbi trotuar, ndersa une vazhdoj rrugen. Dua qe hapin e radhes ta hedhi ajo. Dua qe heshtja ime ti haje qetesine e te ushqeje ate egon e saj te fshehur.

Dhe strategjia funksionon ekzaktesisht ashtu sic e kisha parashikuar. Eshte nje mbremje e nxehte ne pedonale, rreth ores gjashte. Cuditerisht ajo nuk eshte ne pune; eshte ne tavoline ne kafen perballe me disa vajza ndersa une po pi nje birre me ish shokun tim te gjimnazit, Valerin, ne barin tim te preferuar Flo. Eneda me ka pare; e kam pare dhe une, ndonese koken here nga muri here nga rruga, gjyslyket me lejojne ta shoh me vemendje e te njejten kureshtje qe vec eshte shtuar prej muaj. Sapo duke u bere gati te paguajme e te ikim nga ketu, dridhet telefoni. Thelle brenda dua qe te jete ajo, dritarja e fantazive sekrete. Marr telefonin, shoh emrin e saj ne njoftime dhe kthehem prape ne te njejten tavoline e e hap:

Ishte nje mbremje e nxehte, rreth ores dhjete. Sapo kisha mberritur ne shtepi dhe po hidhja celesat mbi komodine, kur telefoni ne xhep dridhi. E hapa. Ishte nje mesazh ne Instagram nga profili qe dikur e shihja vetem si nje dritare sekrete fantazish.
– Ku te iku interesi?, shkruan ajo. Pa asnje hyrje, pa “si je”. Vetem nje fjali e shkurter, e drejtperdrejte, qe rrezaton pikerisht ate sfiden e saj te zakonshme.

Buzeqesh i vetem ne tavoline edhe pse shokun e kam ketu akoma. Marr fryme thelle dhe filloj te shkruaja, duke e ditur qe loja e shahut erotik sapo ka hyre ne fazen e re, besoj, me luftarake. Kthej koken nga tavolina e saj; eshte larguar.
– Interesi eshte gjithmone ketu. Por ishin dhe disa pune per tu zgjidh neper qytet, – i pergjigjem duke menduar se ku u zhduk.
– Pune per tu zgjidh apo ishe nen vezhgim?, – me kthehet ajo me ngacmim, qartesisht duke me lene te kuptoj se eshte ne kontroll te situates.

Ditet kane qene vertete te ngarkuara; shkolla, puna, e dashura ime ne qytet, une kisha harruar gjithcka keto dite. Duke buzeqesh pak, i pergjigjem:
– Ti mendon se une dorezohem para gjanave qe dua?
– Mendoj se po. Aq ma teper kur e din qe po te presin e ti zhdukesh.

E kuptoj qe drita jeshile eshte akoma e ndezur, ndoshta e ndezur me fort, dhe i pergjigjem:
– Jo vec qe nuk dorzohem, por edhe e baj cdo pritje me ja vlejt.

Chat-i vazhdon keshtu, ne dissapearing mode, edhe per rreth dy ore te tjera. Eshte nje loje fjalesh e ngarkuar me nje tension elektrik qe sa vjen e behet me e papermbajtshem. Chat-ojme per gjithcka e per asgje, por cdo fjali nenkupton te njejten gje: deshiren e cmendur per te pasur ate trup ne krevat. Ajo me ngacmon per faktin qe nuk jam vetem, ndersa une nuk i pergjigjem njesoj por i kujtoj doren e saj qe nuk e largoi kur ia vendosa gishtat mbi kofshe. Ajo me tregon edhe se si ndihet e lodhur e merzitur nga puna, e une i premtoj se do ta bej te harroje cdo lodhje sapo te dali nga ai kafaz.

Kur ora shkon gati rreth mesnates, ajo shkruan mesazhin e fundit: “Po fik dritat dhe e mbylli per sonte.” Dhe sic i kam bere seen, dal nga shtepia pothuajse me vrap, me nje adrenaline qe me pulson ne tere trupin. Ndaloj rruges me nxitim te marketi prane shtepize, marr nje shishe alkool te forte, disa cokollata per te thyer shijen, dhe nje pakete me prezervative qe e futa direkt ne xhep sapo dal. Jam veshur thjesht, me nje kanatjere te ngushte sic rri ne shtepi dhe pantallona te shkurtra, pasi nxehtesia e kesaj nate korriku eshte mbytese.

Afrohem, dhe e shoh teksa del nga marketi. Nuk ka me uniformen e punes. Ka veshe nje bluze shume te holle me kopsa, tuta te ngushta si strece qe ia theksojne ne menyre perfekte kembet e gjata e formen e bythes, dhe ne kembe mban nje pale sandale te lehta verore. Ecja e saj ka ate siluete qe dallohet qe larg dhe qe te gozhdon ne vend. Afrohet, hap deren e makines, dhe futet brenda, duke sjelle me vete ate aromen e saj te lehte te parfumit qe mbylli jashte cdo gje tjeter, te njejten arome qe e kam ne mushkeri qe prej nates fundit.

– Uf, cfare vape, – thote Eneda, duke rregulluar floket pas veshit. Bluza e saj e holle eshte paksa e lagur nga djersa e lehte e nates, duke u ngjitur pas lekures.
– E thejm nxehtesine me dicka, – i them, duke nxjerre shishen e alkoolit dhe cokollatat.

Fillojme te pijme nga pak direkt ne makine. Bisedat e para jane te shpejta, te shoqeruara me te qeshura dhe ngacmime te hapura. Alkooli fillon te beje punen e vet, duke rrezuar edhe ato pak mure qe kane mbetur. Syte e saj te gjelber marrin nje drite edhe me te eger ne erresiren e makines. Une zgjas doren dhe filloj ta prek. Se pari te duart, duke i ndier lekuren e ngrohte, pastaj e rrethekoj me gishta lehte mbi kofshet e saj rrumbullake shtrenguara ne tuta. Ndjej se si trupi i saj dridhet dhe frymemarrja fillon ti shpejtohej, ekzaktesisht si atehere te banaku.

Nuk mund te duroj me, dhe i afrohem me shume, ndersa dora ime fillon te ngjitet drejt atij beli te holle. Me doren tjeter, zgjas gishtat te xhepi i pantallonave dhe nxjerr paketen e kondomeve. Ajo i sheh, rregullon veten ne sedilje dhe hedh shikimin jashte nga xhami i makines. Ka nje lloj ngurrimi ne levizjet e saj.

– Ketu… sme pelqen, – peshperit ajo me nje ze te ulet, ku perzihet deshira me nje lloj sikleti. – Nuk du me ba dicka keshtu, shpejt e shpejt.

Per nje sekonde, nje vale zhgenjimi me ngjitet ne fyt, por truri im fillon te reflektoje me shpejtesi. E kuptoj menjehere qe ka te drejte. Eneda eshte nje vajze e fejuar ne nje qytet ku thashethemet perhapen si flaka; ajo po rrezikon mjaftueshem duke hipur ne makinen time pas mesnate. Te kerkoj te bejme seks ketu, nen dritat e zbehta te rruges, eshte nje levizje egoiste dhe e papjekur nga ana ime qe mund ta beje ate te terhiqet perfundimisht. Nese dua ta kem kete trup plotesisht dhe pa asnje pengese, duhej tia heq cdo lloj pasigurie.

Shfajesohem shpejt e shpejt, duke ndryshuar tonin e zerit per ta bere te ndihej e sigurt.
– Me fal, ke plotesisht te drejte, por spo te rezitoj dot, – i them duke i shtrenguar lehte doren dhe duke ndeze makinen me nje buzeqeshje qetesuese. – Nje super yll si ti nuk do te nbytet neper xhama. Shkojme diku ku jena vetem dhe nuk na nxiton kush.

Pasi ecim per disa minuta neper rruget e zhurmshme te qytetit plot studente e turiste, ndalojme prane nje hoteli te vogel dhe diskret ne periferi – qe une e di. Per te shmange cdo sy kurioz apo mundesi qe dikush ta njohi, i them te prese nje moment. Futem une i pari, marr celesin e dhomes me shpejtesi dhe ngjitem lart duke u siguruar qe me pa. Pas pak sekondash, dera e dhomes hapet avash dhe Eneda hyn brenda.

Dhe atmosfera ndryshon komplet. Mbetem pa fryme per nje moment! Sa e bukur dhe e plote duket nen driten e ulet te dhomes. Bluzen e holle thuajse nuk e ka mberthyer fare qe nga makina; kopsat e para jane plotesisht te hapura, duke zbuluar nje dekolte te gjalle. Afrohem pa fole asnje fjale, sikur te mos kemi kohe per te humbur. I hap edhe ato pak kopsa qe i kane mbete dhe bluza i rreshqet nga supet mbi dysheme. Nen te nuk ka sutjena. Gjinjte e saj te plote, te bardhe dhe te paster, me thithkat e ngritura nga nxehtesia dhe ekssitimi, me shfaqen direkt para syve – kompjet te pambrojtur qe me therrasin ti marr ne goje e ti thith fort.

Nuk pres me, dhe ulem pak e filloj tia puth gjinjte me nje etje te cmendur. I shtrengoj me duar, ndersa buzet e mia levizin mbi lekuren e saj te nxehte. Ajo leshon nje ofshame te mbytur, duke me kape floket me gishta dhe duke me terheqe me fort pas vetes. Eshte nje ndjesi e plote epshi qe po shperthen pa asnje censure.

Duke e puthe pa ndalese ne qafe ne shpatulla ne gjoks, e rrotulloj dhe e shtrij permbys mbi krevat. Rreshqas siper trupit te saj te tonifikuar pa vonuar shume, duke ndier peshen dhe ngrohtesine e lekures se saj te lemuar. Me njeren dore zgjas gishtat te canta ku kam hedhe gjerat, nxjerr nje kondom dhe e hapa me dhembe. Ndersa vazhdoj ta puth ne shpine, duke i ndier cdo unaze te shtylles kurrizore, me doren tjeter ia zres poshte tutat se bashku me mbathjet, duke ia lene te gjithe pjesen e pasme plotesisht te zhveshur. Trupi i saj i gjate dhe i lidhur eshte i persosur ne kete poze.

Vendos kondomin me shpejtesi, jo me nxitim por me nje vendosmeri te eger per te mos humbe kohe dhe per te shfrytezuar gjithcka, i hap pak kembet e saj te gjata, mbeshtetem mbi te dhe i futem brenda saj me nje goditje te thelle qe ia ndal frymen per nje sekonde.
– Ohhh… – i del nje ze i mbytur nga jasteku ku ajo ka fshehur fytyren.

Filloj ta qi mire, me nje epsh te paster e te eger, pa pasur mendjen te asnje rregull apo pasoje. Levizjet e mia jane te guximshme, goditje pas goditjeje qe e bejne te gjithe krevatin te levize sikur do te thyhet. E ndiej se si ngrohtesia e saj me rrethon dhe me shtrengon me cdo muskul. Pas pak minutash, e kap nga beli, e ngre pak siper gjunjeve te saj, duke ia harkuar trupin ne menyre perfekte, me duart mbi bel duke e shtype poshte, dhe filloj ta qi serish nga pas me nje ritem edhe me te shpejte. Vithet e saj te buta tunden nen ritmin e goditjeve te mia te forta, ndersa ajo leshon renkime te ngjirura qe mbushin dhomen. Nese ka dicka te sigurte qe e dija qe prej ditet pare, eshte se ne kete dhome, ajo keshtu do ishte.

Ne nje moment, kur nxehtesia arrin kulmin, terhiqem dhe i dal perpara. Shtrihem me shpine ne krevat, para saj. Eneda, me floket e cregullt qe i varen mbi supe dhe trupin qe i shkelqen nga djersa, zhvendoset drejt meje. Zgjati doren, me heq kondomin qe rri ngjitur for pas karin tim te forte me nje levizje te ngadalte dhe me ulet mes kembeve e fillon te me marre ne goje. Pa asnje turp, me nje ritem qe tregon se ajo nuk eshte me ajo shitesja e brishte te dyqani, por nje femer qe po shijon cdo moment te kesaj loje te ndaluar e te cmendur. Syte e saj te gjelber me shohin drejt ne syte e mire te erret ndersa leviz koken avash, duke me cmende me cdo thithje. Ne buze nuk po puthemi akoma; eshte nje rregull i pathene i kesaj nate, nje menyre per te mbajte tensionin e paster erotik pa u perzier me ndjenja te tjera. Ne puthemi neper trup, ne qafe, ne gjoks, duke lene gjurme te nxehta kudo. Jemi nudo te dy, te cliruar nga cdo maske apo uniforme.

Derisa ngrihem pak dhe e veshtroj nga lart.
– Ik me merr te canta nje tjeter kondom, – i them me nje ze urdherues.

Ajo nuk kundershtot. Ngrihet nga krevati dhe ecen nudo drejt qoshes se dhomes ku eshte canta. Silueta e saj nga pas, me belin e holle dhe shalet e gjata, eshte pamja me eksituese qe do deshiroja ne kete mbremje. Nuk i rezistoj dot dhe ngrihem menjehere, e shkoj pas saj para se ajo te kthehet. Ia marr kondomin nga dora, e vendos vete ne sekonda, dhe e mbeshtes vajzen pas murit, ne kembe nga pas. Ia kap ijet fort me te dyja duart dhe i futa serish brenda saj me nje egersi qe e ben te leshoje ofshama te forta. Goditjet nga pas ne kembe jane te shpejta, te pakontrolluara, nje shperthim i paster i gjithe asaj deshire te grumbulluar per kaq muaj me radhe.

Nga muri kalojme perseri te krevati. Por kete here, lojen e merr ajo ne dore. Eneda vjen siper meje, hip si nje mbretereshe qe kerkon te zoteroje cdo gje. Me shtyp fort me trupin e saj, duke u perkule perpara ne menyre qe te mi vere cicat direkt ne fytyre. Ndiej thithkat e saj te nxehta ne lekuren time, ndersa une e shtrengoj fort te beli i holle me te dyja duart per ti dhene drejtim.

Ajo fillon te tundet siper meje me nje ritem te eger e te shpjete, duke u ngjite dhe duke zbrite pa asnje meshire. Syte e saj jeshile ndricojne nga pas flokeve te cregullta, duke me pare nga lart me nje veshtrim sfidues, sikur te thote “Shiko vetem mua!”. Nxehtesia po na mbyt te dyve, levizjet behen me te shpejta, goditjet me te thella. Ndjej fundin qe po vjen si nje vale e madhe oqeani. Me nje ngerc te gjate dhe nje renkim shlirues, prishem brenda saj, duke e mbushe kondomin me aq shume leng sa habitem se si nuk u shqye e nuk shpertheu nga trysnia.

Pasi kam mbaruar cdo pike energjie, ajo rreshqet ngadale siper meje, por nuk largohet. Zhvendoset dhe ulet siper gjoksit tim, duke me pare drejt ne sy. Pa thene asnje fjale, zgjat doren te vetja dhe fillon te masturbohej direkt te fytyra ime. Frymemarrja e saj eshte e rende, trupi i dridhet nga ekssitimi i mbetur. Une e shoh nga poshte, si nje ushtar ne beteje tashme i pushtuar, duke shijuar cdo levizje te gishtave te saj derisa ajo leshon nje ofshame te fundit te gjate dhe prishet me bindje, duke u rrezuar mbi gjoksin time duke cliruar edhe ajo energjite e saja.

Me vone, pasi jemi qetesuar pa fole shume, ngrijemi dhe futemi se bashku ne dush. Uji i ngrohte fillon te laje gjurmet e kesaj nate te cmendur. Ndersa rrijme nen dush, fillojme te bisedojme me shtruar per te paren here, me nje ritem me te ngadalte e te qete. Per here te pare pas pese muajsh shikimesh te kasa dhe mesazhe te fshehura, prezantohemi zyrtarisht me emra, dhe tregojme gjera te vogla per jeten tone, sikur te jemi dy njerez te zakonshem qe sapo u njohem.

Dolim nga dushi, mbarojme edhe kete pak alkool qe ka mbete ne shishe, dhe vishemi ne heshtje. Cdo gje ka perfunduar. Dorezimi ishte i plote. Del ajo e para nga dhoma, e pastaj une. Hipim ne makine dhe nisemi drejt lagjes sone te pergjumur dhe monotone. Kur makina ndalon prane rruges kryesore, ajo kthen koken, me jep nje buzeqeshje te fundit misterioze, dhe zbret pa thene asgje tjeter.

E shoh teksa zhduket ne erresire, duke u kthyer ne jeten e saj, ashtu sic une do te kthehem ne timen. Loja ka mbaruar, rregullat jane thyer, dhe asfalti i lagur i korrikut eshte deshmitari i vetem i kesaj qe ndodhi.