Këndoj për të dashurën time, që e gjeta në mars,
Dimri po zbehej, qielli ishte një hark.
Si gjetha e parë jeshile në një pemë të ngrirë,
Ajo ishte pëshpëritja e pranverës për mua.

Dymbëdhjetë faqe të shkurtra në kopertinën e një viti,
Të gjithë muajt nuk mjaftojnë për të qenë i dashuri i saj.
Ora vazhdon të rrahë ndërsa koha fluturon,
Por dashuria ime thellohet nën qiell.

Këndoj për të dashurën time, që e njoha në prill,
Bota ishte e butë, dhe erërat ishin të qeta.
Me aromën e shiut dhe luleve në lulëzim,
Qeshja e saj përzuri çdo hije trishtimi.

Dymbëdhjetë faqe të shkurtra në kopertinën e një viti,
Të gjithë muajt nuk mjaftojnë për të qenë i dashuri i saj.
Kalendari ndryshon, ditët kthehen në ar (te cmuara),
Por kjo është një histori që kurrë nuk do të plaket.

Këndoj për dashurinë time, që e pata në maj,
Dielli shkëlqente fort që në fillim të ditës.
Në dritën e artë, sytë e saj shkëlqenin qartë,
Dhe e dija në atë çast që do ta mbaja pranë.

Dymbëdhjetë faqe të shkurtra në kopertinën e një viti,
Të gjithë muajt nuk mjaftojnë për të qenë i dashuri i saj.
Pa marrë parasysh sa shpejt kalojnë stinët,
Unë dua vetëm të jem pranë saj.

Oh, ditët kalojnë dhe stinët rrotullohen,
Por ka një zjarr brenda meje që gjithmonë do të digjet.
Dymbëdhjetë faqe të shkurtra në kopertinën e një viti,
Të gjithë muajt nuk mjaftojnë për të qenë i dashuri i saj.

Të gjithë muajt nuk mjaftojnë për të qenë i dashuri i saj.