Te pashe, tu afrova, por dot ste fola,
Dyshimet e tua e frikerat – i kujtova,
Ne mendje shetita e ne gjunje u drodha,
U nisa, u holla, nje hap – e stopova.

Te pashe, tu afrova, por dot ste fola,
Me mend te ndoqa por jo – u largova,
Syte ti dhashe me vete e rrugen ta percolla,
Te bari, te kafja, te dyqani e shkolla.

Te pashe, tu afrova, por dot ste fola,
Fjalet qene gati po’ gojen me mbylli dora,
Su tremba as u habita, skuqa, as u hutova,
Por thjesht te lashe te ikje, sado te dashurova.