Endrra
Pa u degjuar zeri, pa u thirre emri,
Ia enderroja formen - pa nje imazh,
Te asaj zone, te atij vendi.
qe si magji natyre - ngjan si nje mirazh.
Sikur e njihja, qe para takimit,
Ne netet pa gjume - nga lodhja e mungesa,
Duart do e kerkonin, cdo sekonde te gjumit,
E ne mengjes do e harroja prape, nga vete-kujdesja.
Pastaj e gjeta-mish, fryme, edhe shpirt,
Endrra u kompletua, vertetesi qe e prek,
E bute si mendafsh, e bardhe si drite,
Cdo kontakt i ndjere, cdo ndjesi therret.
E puth lehte ne molla, e admiroj me sy,
Buza ime, ofshama e saj, nje ritem qe rritet,
Permes te cares ngushte, deshmor te bie aty,
Per deshiren time, per pasion` qe digjet.
Gjuha ia eksploron, porten e parajses,
Dhe arsyeja ime, realitet nuk dallon,
Ajo dridhet, renkon, edhe me shume hapet,
Per buzen time pa turp; c`cdo pore i shijon.
Gishtat me ndihmojne, te bej edhe pak vend,
Ajo shkrihet e tera, dhe tundet si top,
Nuk ka kishe as Zot, te ma coje ne mend,
Te ndaloj levizjet, qe nuk njohin stop.
Permbajtja
Materiali i publikuar ne kete rrjet, eshte i natyres argetuese dhe nuk perfaqeson keshilla profesionale apo rrefime autentike mbi ngjarje reale. Materiali, gjithashtu, nuk ka per qellim te ofroje udhezime specifike per rrethana te vecanta dhe nuk duhet te merret si baze per ndonje vendim, per te ndermarre veprime, apo per te mos marre masa per ndonje ceshtje qe mbulon. Lexuesit duhet te marrin keshilla profesionale aty ku eshte e pershtatshme, para se te marrin ndonje vendim te tille sic pershkruhet ne materialet e faqes.
