Jo gjithmone perendim
Teksa qendroj ne dritare, e shoh njerezit si vrapojne,
Humbas ne mendime, kujtoj te shkuaren tone.
Mendoj per dashurine, qe kemi pase kohe me pare,
Shpirtin me shprese te pasur, zemren plot me zjarr.
Por dita eshte teper e bukur, per te pase trishtim,
Keshtu qe buzeqesh permallshem, per secilin kujtim.
Ne kemi pase shume fjale, por dhe jemi kenaqe plot,
Kohe te mbushura me jete, e ndonjehere sy te mbushur me lot.
Ama dielli do rilinde neser, sdo rrije ne perendim,
E une duhet te strukem brenda, pa ty dhe me besim!
Permbajtja
Materiali i publikuar ne kete rrjet, eshte i natyres argetuese dhe nuk perfaqeson keshilla profesionale apo rrefime autentike mbi ngjarje reale. Materiali, gjithashtu, nuk ka per qellim te ofroje udhezime specifike per rrethana te vecanta dhe nuk duhet te merret si baze per ndonje vendim, per te ndermarre veprime, apo per te mos marre masa per ndonje ceshtje qe mbulon. Lexuesit duhet te marrin keshilla profesionale aty ku eshte e pershtatshme, para se te marrin ndonje vendim te tille sic pershkruhet ne materialet e faqes.
