Kush Sherben
Tha qe do me sherbente, si nje premtim,
Premtim i bute, si vesa ne agim,
Por pak e mendoja, ne krenarime time,
Valen prej flake, qe ziente vajza ime.
Me buzeqeshje engjell, shikimin si djall,
Zuri pozicion, ne gjunje, pa fjale,
Syti si meteor, duar te buta push,
Dhe u shtri para meje, ta dua - ta permbush.
Me ofshama t'lehta, per fjale spat' nevoje,
Por per gjuhe te njome, dhe sy qe guxojne,
Me njomi cdo inç, deshire, eksplorim,
Princeshe e maskuar, ne rol per sherbim.
Goja e saj e vogel, mekat dhe bekim,
Nga thellesia e shpirtit, nga buzet vjen renkim,
Dhe kur ajo puth, ku pak kane guxuar,
Une i jap cdo leje - limit per t'kaluar.
Dhe kur e shperthej, gjithcka pa kursim,
Ne fytyren e saj, gjith' pasioni im,
Sikur do sherbente - por rob m'beri ne shpirt,
Ajo dhe gjithcka, por mori cdo pike.
Permbajtja
Materiali i publikuar ne kete rrjet, eshte i natyres argetuese dhe nuk perfaqeson keshilla profesionale apo rrefime autentike mbi ngjarje reale. Materiali, gjithashtu, nuk ka per qellim te ofroje udhezime specifike per rrethana te vecanta dhe nuk duhet te merret si baze per ndonje vendim, per te ndermarre veprime, apo per te mos marre masa per ndonje ceshtje qe mbulon. Lexuesit duhet te marrin keshilla profesionale aty ku eshte e pershtatshme, para se te marrin ndonje vendim te tille sic pershkruhet ne materialet e faqes.
