Qiramarreset e Nates
Cdo flake ushqehet nga zjarri i vet i shenjte,
Prej stuhise vetjake qe fryn nen qiellin blu,
Une i le rrymat e saj te pleksen ku ndihen denje,
Teksa shoh muret e vjetra te rrezohek k'tu.
Nuk ka asnje moral se si perplasen dallget,
Ndersa sirenat naive qajne me mallengjim,
Une jam shtepia e shume dhomave qe digjen s'bashket,
E ku cdo qiramarres qendron ne vezhgim.
Permbajtja
Materiali i publikuar ne kete rrjet, eshte i natyres argetuese dhe nuk perfaqeson keshilla profesionale apo rrefime autentike mbi ngjarje reale. Materiali, gjithashtu, nuk ka per qellim te ofroje udhezime specifike per rrethana te vecanta dhe nuk duhet te merret si baze per ndonje vendim, per te ndermarre veprime, apo per te mos marre masa per ndonje ceshtje qe mbulon. Lexuesit duhet te marrin keshilla profesionale aty ku eshte e pershtatshme, para se te marrin ndonje vendim te tille sic pershkruhet ne materialet e faqes.
