Asaj qe me mungon
Dashnia, dhe kujdesi yt me mungojne,
E syte e tu, si yje kur buzeqesh,
Prej fatit, rruget dot spo i kryqezojme,
I ligu, askund me spo na ndesh.
Duart, qe me prekje naten vone,
Dhe buzet, qe me puthje ne sy ne ball,
As lutjet, akoma spo funksionojne,
Zoti, ndoshta dhe sme ka pare.
Letrat, qe mi lije shkruar neper shkolle,
Dhe "milkat", qe i hanim rruges per shtepi,
Konjaku, qe ish' thema shoqerise tone,
Askush, spo me kthen me dot tek ti.
Permbajtja
Materiali i publikuar ne kete rrjet, eshte i natyres argetuese dhe nuk perfaqeson keshilla profesionale apo rrefime autentike mbi ngjarje reale. Materiali, gjithashtu, nuk ka per qellim te ofroje udhezime specifike per rrethana te vecanta dhe nuk duhet te merret si baze per ndonje vendim, per te ndermarre veprime, apo per te mos marre masa per ndonje ceshtje qe mbulon. Lexuesit duhet te marrin keshilla profesionale aty ku eshte e pershtatshme, para se te marrin ndonje vendim te tille sic pershkruhet ne materialet e faqes.
