Nuk me iken dot
Nga cdo plan i jetes, me gjete at'here te zhveshur,
Te ndrojtur te heshtur, vec si nje femije.
Me mendjen trazuar, me ballin te venjtur,
Nga bota i fshehur, dhe pa dashuri.
Sy te fyre nga lotet, mengjeseve te trishta,
Zemer-thyer nga hajdutja, qe me la ne rruge,
Gjume-humbur neteve, me endrra te brishta,
Dhe shume trishtim, te varur ne buze.
Ti solle dicka te re, une e quajta prap' dashni,
Kur m'more ne gji, pasi me the fjale te ngrohta,
Nga une ste merr dot askush teksa te mbaj "ne shtepi",
Jo vec mami jot, por as e gjithe bota.
Permbajtja
Materiali i publikuar ne kete rrjet, eshte i natyres argetuese dhe nuk perfaqeson keshilla profesionale apo rrefime autentike mbi ngjarje reale. Materiali, gjithashtu, nuk ka per qellim te ofroje udhezime specifike per rrethana te vecanta dhe nuk duhet te merret si baze per ndonje vendim, per te ndermarre veprime, apo per te mos marre masa per ndonje ceshtje qe mbulon. Lexuesit duhet te marrin keshilla profesionale aty ku eshte e pershtatshme, para se te marrin ndonje vendim te tille sic pershkruhet ne materialet e faqes.
