Loje e Ndaluar

Mengjeset pasuese jane nje ushtrim durimi. Per disa dite me radhe, e gjej veten te parkuar ne te njejtin vend poshte pallatit, me motorin qe rreh lehte e melodine qe kendon bute ne radio, dhe syte e fiksuar te dera e hyrjes saj, duke prite momentin kur ajo do te shfaqet. Behet fjale per Melen, vajzen e bukur maturante qe po me ben te harroj rregullat e bindjet e mia, madje edhe oraret, e po mbetem rrugeve cdo mengjes per ta prite. Dhe kur me ne fund e shoh te vije prape ne te njejtat shkalle, nisem ec pak e ndaloj makinen fiks prane saj dhe hap deren. Kete here nuk ka nevoje per shume fjale; ajo thjesht ngjit hapat dhe futet brenda, duke sjelle me vete nje energji te re qe permbyt menjehere hapesiren tone te ngushte.

Jashte, natyra sot duket krejtesisht e rehatshme dhe premtuese. Dielli i pare po lind mbi Shkoder, duke shperndare nje drite te ngrohte qe zevendeson hirin e diteve te kaluara. Mela duket jashtezakonisht e kendshme edhe sot. Floket i ka te rregulluara me nje volum te eger e joshes, dhe buzet i ka lyer lehte, sa per tu dhene nje shkelqim qe te remben vemendjen. Ka veshur nje fund te shkurter qe i zbulon kembet e holla dhe lekuren e bardhe, duke krijuar nje ndjesi sikur cdo detaj i pamjes se saj sot eshte menduar mire, si nje ftese e qellimshme.

Sot, vogelushja thuajse hypi vete ne makine, pa prite nje ftese formale nga une. Sapo me pa, ne cep te buzeve i shpertheu nje buzeqeshje e lehte, plot ironi. Ishte nje shikim qe dukej se thoshte: "Te njoh se sa i keq je," nje qendrim tipik i nje vajze te re qe ka filluar te ndjeje pushtetin e saj dhe po kthehet ne grua. Ose ndodhta ajo tashme e di mire efektin qe ka tek une, dhe kjo siguri e ben edhe me te guximshme.

Nisemi avash dhe une filloj ta ngacmoj me me shume pyetje rreth perditshmerise se saj. Dua te zbuloj me shume, te sigurohem qe nuk ka ndonje te dashur qe e pret, por mbi te gjitha, dua te kuptoj se sa e gatshme eshte per te eksploruar kete territor te ri mes nesh - ku ajo vete po hyn, me kembet e saja. Une e kam jeten dhe te dashuren time, te lehte dhe te kenaqeshme, por perballe tundimit te kesaj vajze, cdo pengese zbehet; ajo pafajesi e saj e perzier me deshire eshte pikerisht ajo qe do te bente me faj cdo mashkull.

Pasi kemi ecur pak dhe ndjej se ajo eshte teresisht e rehatshme ne sedilje, zgjat doren drejt saj. Ne fillim, si pa dashje, dora ime prek kofshet e saj te zbuluara. Eshte e ngorohte dhe e lemuar si nje kukull. Nuk terhiqem; perkundrazi, e mbaj doren aty, duke e lemuar ngadale mbi lekuren e ngrohte, ndersa ajo nuk ben asnje manover per te me larguar. Perkundrazi, qendron e qete. Perfitoj nga kjo qetesi dhe ja coj doren mes kofsheve, mes kembeve, drejt trofeut qe e ruan me kujdes se kush do ja marri, ngadale, lehte, te mos e tremb. Ne kete cast, ajo ben nje levizje te lehte dhe tenton te me largoje doren. Une ia kap doren e saj te vogel e te bute dhe, ne kunderpergjigje, pa e pare ne sy qe te mos e sikletos, ia afroj buzeve dhe ia puth gishtat nje nga nje, ngadale. Ky gjest i matur duket se e qeteson; tensioni i saj zhduket dhe ajo relaksohet plotesisht. Kur e zgjas doren serish drejt kofshes se saj, ajo nuk ben me asnje tentative per te me ndaluar. Dhe me nje levizje te ngadalte dhe te matur, e coj doren me tej, duke depertuar me majat e gishtave ne intimitetin e saj, aty ku ndjej nje pulsim te lehte e te shpejte qe tradhton tensionin e saj te brendshem. Ajo thjesht shikon jashte xhamit, e humbur ne hapesire, por e di mire qe mendja e saj eshte teresisht e perqendruar te levizja ime e radhes, teksa une ia ngre fundin lehte, duke e lene thuajse krejtesisht te zbuluar.

Me nje levizje te sigurt te timonit, marr kthesen dhe futem ne nje rrugice te qete e te fshehur, nga ato ku e di mire qe nuk deperton asnje sy i huaj. Qytetin tim e njoh me pellembe, sidomos pas vitesh te tera eksplorimi neper keto rrugica. Ndaloj makinen dhe ne perfitim te qetesise, afrohem krejtesisht prane saj. Duke e pare drejt e ne sy per te kapur cdo reagim, kaloj doren lart, nen bluzen e saj, duke prekur barkun dhe duke u ngjitur drejt gjoksit. Ka gjoks te vogel, te njome dhe jashtezakonisht te bute; nuk ka veshur sutjena, vetem nje kanatiere te holle llastiku qe nuk ben asnje rezistence. I shtyp lehte majat e gjoksit me gishtat e mi, dhe shoh sesi ajo buzeqesh nen ze, e dorezuar para prekjes, me syte akoma perjashta.

Ama jashte nuk ka kembe njeriu, jemi krejtesisht te izoluar nga bota. Ne sfondin e radios se makines degjohen tinguj te lehte e sensuale; zgjas doren dhe e ngre volumin vetem pak, sa per te mbytur cdo zhurme tjeter. Me nje buzeqeshje plot konfidence i afrohem edhe me shume. Ajo me ndjek me sy tashme, po ashtu duke buzeqeshur dhe pa e kthyer koken akoma, ama une ul koken drejt gjoksit te saj, duke e ndeshur fillimisht me buze e pastaj me majen e gjuhes, permbi bluze, aty ku ka thithkat qe i jane bere me forma te dukshme. Lekura e saj reagon menjehere poshte bluzez ku prejk; majat e gjoksit i forcohen si lajthi nen nxehtesine e puthjeve te mia siper lekures por akoma larg buzeve, ndersa ajo qendron e palevizur, duke thithur cdo ndjesi.

Ne ate moment, ajo zgjat duart, me prek ne shpine dhe fillon te me ferkoje lehte. Jane levizje pothuajse te pafajshme, shenja te qarta te nje vajze te virgjer qe po zbulon per here te pare keto ndjesi. Mendja ime instinktivisht me thote te ngre koken e te behem me i eger, duke ia kafshuar lehte gjoksin a tia marr krejt buzet ne goje, por vendos te mos ngutem. Dua ta shijoj kete progres, dua ta testoj edhe pak se deri ku mund te shkoje, sot, apo ne kete histori.

Tashme ia kam zbuluar gjoksin komplet. Ia kap me duar, duke e puthur dhe duke e thithur me nje uri qe vetem sa shtohet brenda meje, ama une nuk ngupet dhe qe te kete vetem siguri brenda saj. Ajo ende nuk ben asnje ze, vetem frymemarrja e saj e shpejte tashme mbush krejt makinen. Duke perfituar nga pafajesia dhe dorezimi i saj, e ndihmoj te zhvishet akoma me shume. Filloj ta puth kudo neper trup - ne qafe, ne gjoks sic po e beja tashme, e pastaj zbres te barku. Edhe pse intimiteti i saj eshte ende i mbuluar nga te brendshmet, une afrohem dhe e puth permbi mbathje, duke e ngacmuar lehte me gjuhe, pastaj me dhembe sikur po e he e duke e prekur me duar. Ne kete pike, ajo eshte bere kuq e flaket nga eksitimi dhe turpi, por qesh e ha buzet, e di mire cpo i ndodh por ka frike qofte edhe te levizi.

Ne momentin qe trupi i saj po dridhet plotesisht nen prekjet e mia, me faqet e skuqura dhe me cdo intimitet tashme nudo mbi sediljen e makines, nje zhurme e mprehte shperthen ne ajer. Per dreq, telefoni i saj fillon te bjere me te madhe mbi kroskot. Ekrani ndricon emrin qe thyen krejt magjine e momentit: eshte mami i saj, qe po e priska tashme te dera e shkolles...