E takoj ate per here te pare ne kafe prane universitetit, e prezantuar nga kusherira ime si "vajza qe kerkon nje dhome me qira", por menyra si me zgjat doren, si me shikon pa turp, me ben ta kuptoj menjehere qe ajo nuk eshte thjesht nje studente kalimtare. Ajo, qe quhet Abela, eshte 21 vjec dhe eshte ketu ne shkoder per nje master shkencor, sic thote, por qe flet me nje qetesi qe ska lidhje me libra apo laboratore, dhe une e gjej veten duke flirtuar me te pa u sforcuar, sikur e njoh prej kohesh.

Nuk i them qe kam te dashur apo qe shtepine time e ndaj me dike tjeter cdo fundjave; nuk me pyet as ajo dhe per momentin ska as rendesi. Por kur kusherira ime flet per banesa me qira si arsyeja e vetme pse Abela eshte ne shkoder, une nderhyj me nje buzeqeshje te menduar keq dhe i them se, nese do, mund te qendroje tek une per ca kohe. Abela nuk eshte se do jetoje plotesisht por do vije nje a dy here gjate javes kur te kete nevoje per te pushuar diku. Por ajo nuk pergjigjet menjehere, vetem me shikon, pi nje gllenjke kafeje dhe buzeqesh lehte, si dikush qe sapo ka marre nje vendim qe mund edhe ta mbaje sekret.

Pas disa ditesh, marr nje mesazh prej saj ne Instagram - nuk shkembyem numra ate dite. Thote se ka deshire te vije te shohi shtepine ku do qendroje per pak dhe te sjelli disa rroba e gjera te tjera personale, si dhe laptopin e saj ku do beje projektet e praktikes. E pranoj menjehere, edhe pse brenda vetem kam aq shume pyetje sa edhe deshira.

Abela nuk vonon te vije pasi me ka shkruar mesazhin dhe me gjen duke shkruar disa shenime per blogun tim, ndersa vrapoj ti hap deren, dhe te ndeshem me nje pamje qe me le pa fjale; cante shpine, cante dore me materiale tjera, xhinse te shkurtera deri ne rrenze dhe nje bluze aq te lehte e te hodhe sa sbesoj se do e vishte dikush tjeter ne tetor. Ajo buzeqesh, si te mos kishte kuptuar efektin qe ka mbi mua, dhe mjaftohet vetem me nje pershendetje e ngulitet ne mes te dhomes, hap canten e saj per te nxjerre rrobat dhe laptopin, duke u perpjeke te duket e qete, por cdo levizje e saj mua ma heq qetesine e me turbullon mendimet, ndersa lodron neper dhome sikur ka ardhe shume here te tjera.

Nuk pati nevoje ta ftoja brenda por ndersa qendron ne dhome, e therras matane drejt kuzhines te vogel ku kam nje raft me ca pije dhe e pres me nje kola ne dore. Ajo jep nje buzqeshje te lehte si konfirmim pranimi dhe me ben me dore se duhet te shkoj une prane saj me kanacen ne dore - jo ajo. Dhe se kundershtoj dot miken e re por afrohem, ulemi te dy ne divan dhe e sqaroj;
"Ti do flesh ketu", i them, "ne divan. Dhe celes nuk te jap dot. Une jam shumicen e kohes duke punuar nga shtepia keshtu qe sdo kemi probleme, vec me ben mesazh."

Ajo rri e qete tek me degjon, konfirmon se gjithcka eshte ne rregull per te. Dhe nderkohe qe flasim, disi pa kuptuar, ve re se i kam zene komplet hapesiren dhe shikimet i rreshqasin mbi mua, duke me dhene konfuzitet nese jam shume afer a i kam mbylle hapesiren, apo shume larg dhe ka prape hapesire. Syte i marrin ngjyre shkelqyese dhe rrezatojne deshira te heshtura qe mbahen veshtire ne kontroll.

E ndersa flasim, buzet i leviz si me avashtesi, syte i shetisin neper dhome sa here qe e shoh e keshtu shpesh nderrojme turnet. Keshtu me ngjiz nje kuriozitet qe me ndez perprenda, cdo levizje e saj e vogel dyket e qellimshme, dhe ndjej si zemra ime rritet paksa ndersa e perfytyroj se cfare mund te vije me pas.

I afrohem avash, duke ndjere ngrohtesine e trupit te saj prane meje. Deshiroj ti them dicka ne vesh, dicka te vogel, me ze te ulet, por ajo shmanget pak, si te provoje kufijte e lojes qe sa po fillon, e ngadalte, por e kendshme. Prekja e pare eshte e bute; e puth lehte ne sup duke perfituar nga heshtja e saj, dhe ajo nuk reagon, por as nuk largohet. Eshte si nje heshtje e ftohte qe fsheh nje nxehtesi te brendshme.

Kur duart e mia i prekin kofshet e zbuluara komplet, reagimi i saj eshte po ai: qetesi, por trup i ngrohte - jo kundershtim, vetem nje pranueshmeri e heshtur qe e ben cdo prekje te ndjehet e vecante dhe ftuese per tjetren te ralles.

I afrohem prape dhe e puth po aq lehte ne qafe, nje hap me afer parajses. Ajo nuk terhiqet as kete here; madje ndjej se i pelqen, ndiej nje dridhje te vogel qe i pershkon trupin. Duart e mia ngrihen mbi fytyren e saj te vogel dhe fillojne ta ledhatojne butesisht ne faqe ne floke, duke studiuar cdo reagim te saj.

Ndersa e shtrengoj pak me afer dhe shkoj drejt buzeve te saj, ajo shmanget, me nje levizje te shpejte dhe te lehte, dhe ngrihet ne kembe. Jo e trembur por konfuze. Shkon drejt dritares, duke i lene syte e mi ta ndjekin akoma me endje ne cdo levizje, dhe nje pjese e brendshme e saj mbetet e fshehur - duke me lene me me shume pikepyetje, te ndara mes deshires dhe kujdesit; zemra me rreh me shpejt ndersa shoh sesi ajo qendron e larget prane dritares.

Ngrihem dhe i afrohem me dy hapa te ngadalte. Duart e mia i pushojne te beli dhe e pershkojne pak, ndersa e shikoj ne sy: "A eshte gjithcka ne rregull?", e pyes me ze te ulet. Ajo thote vetem: "Kjo eshte e gabuar.", me nje buzeqeshje te vogel dhe nje dridhje te lehte te buzeve qe tregojne ndjenjen qe fsheh pas fjaleve por dhe friken pas veprave. I them: "asgje nuk po ndodh", dhe e puth ngadale ne qafe serish. Duart e mia ngrihen prape mbi belin e saj, e terheq me kujdes drejt trupit tim, e shtrengoj pak, aq sa ja ndjej cdo levizje dhe cdo frymemarrje si te jemi zhveshur por nuk jemi akoma e megjithate lehtesisht e kuptoj se ndonese dyshon, kurioziteti e deshira e saj jane po aq reale sa te miat.

Ajo kthehet prane meje, ende konfuze, me syte qe flasin me shume se fjalet. Une e shikoj me kujdes, i afrohem dhe dua ta puth ne buzet qe ne imazhet e mia po i kullojne leng, por ajo shmanget pak, duke konfirmuar kufinjte e saj por qe mendja ime e perkthen si loje pushtimi.

Duke qendruar keshtu, cdo sekonde e pak me afer ne nje fluks ndjenjash konfuze dhe nje vorbull emocionesh te ngrohta, pa paralajmerim, e puth ne goje, papritmas por plot deshire, dhe ndiej se dicka brenda meje ndizet, si ne buzet e saja qe jo vetem te lengshme, i ka edhe te nxehta.

Ajo qendron ne heshtje, e shokuar ndoshta por e skuqur ne faqe me siguri, e une e terheq ngadale drejt divanit ku po qendronim dhe, kur ulemi, filloj ti zberthej bluzen e saj te holle, duke perfituar nga qetesia e saj. Kofshet e saj jane te ngrohta dhe te zbuluara qe heret, dhe cdo levizje e trupit te saj me tregon nje deshire te heshtur qe e mban akoma nen kontroll. Ndersa e prek me kujdes, ndjej se sa me shume presim, tensioni vec nxehet e behet nje zjarr qe nuk mund te shuhet.

Pa kuptuar, xhinset e shkurtera i jane zberthyer dhe bytha e saj eshte e ekspozuar, e zbuluar perpara meje dhe vetem mbathjet e holla e mbulojne pak, por jane aq te holla sa i humbasin mes mollezave e per momentin sdo i kerkoj per ti larguar. Por e ledhatoj me kujdes, duke ndjere cdo levizje dhe dridhje te trupit te saj. Duart e mia i ngrihen drejt gjinjve, qe akoma i mban nen bluze, dhe e ul koken mes tyre, duke kerkuar kontakt, duke kerkuar cdo shenje qe tregon se i pelqen. Por ajo ngrin serish, nje heshtje qe ndal cdo fryme timen dhe me kujton se nuk duhet te nxitoj. Per nje moment, ajo ngrihet me vrap nga divani, shkeputet prej meje dhe me shikon sikur kuptoi dicka. Pastaj me thote me ze te turbullt: "Do flasim," dhe largohet jashte, duke harruar cantat, e duke lene pas nje qetesi te ngarkuar me pyetje dhe deshira.